9723/《離開免相送》Lī-khui Bián Sio-sàng王識賢Ông Sik-hiân------------------------------------------霜風吹sng-hong tshue心頭寒sim-thâu hân感情的路上kám-tsîng ê lōo-siōng只賰我一人tsí tshun guá tsi̍t-lâng青春夢已變成空tshing-tshun-bāng í piàn-sîng khang想起往事siūnn-khí óng-sū心沉重sim tîm-tāng花落窗hue lo̍h thang加添絕望ka-thiam tsua̍t-bāng墜落的情份tuī-lo̍h ê tsîng-hūn毋免閣怨嘆m̄-bián koh uàn-thàn人世間jîn-sè-kan情字上難tsîng--jī siōng lân愛到最後ài kàu tsuè-āu只是恩恩怨怨tsí-sī un-un-uàn-uàn愛的天色已經暗ài ê thinn-sik í-king àm只有忍心將感情放tsí-ū jím-sim tsiong kám-tsîng pàng你佮我緣份到遮lí kah guá iân-hūn kàu tsia揹著無奈phāinn tio̍h bô-nāi啥人知siánn-lâng tsai啊~怎樣關心變冷淡ah~ tsuánn-iūnn kuan-sim piàn líng-tām啊~既然欲離開ah~ kì-jiân beh lī-khui毋免閣相送m̄-bián koh sio-sàng------------------------------------------→
霜風吹心頭寒感情的路上只賰我一人青春夢已變成空想起往事心沉重花落窗加添絕望墜落的情份毋免閣怨嘆人世間情字上難愛到最後只是恩恩怨怨愛的天色已經暗只有忍心將感情放你佮我緣份到遮揹著無奈啥人知啊~怎樣關心變冷淡啊~既然欲離開毋免閣相送
sng-hong tshuesim-thâu hânkám-tsîng ê lōo-siōngtsí tshun guá tsi̍t-lângtshing-tshun-bāng í piàn-sîng khangsiūnn-khí óng-sūsim tîm-tānghue lo̍h thangka-thiam tsua̍t-bāngtuī-lo̍h ê tsîng-hūnm̄-bián koh uàn-thànjîn-sè-kantsîng--jī siōng lânài kàu tsuè-āutsí-sī un-un-uàn-uànài ê thinn-sik í-king àmtsí-ū jím-sim tsiong kám-tsîng pànglí kah guá iân-hūn kàu tsiaphāinn tio̍h bô-nāisiánn-lâng tsaiah tsuánn-iūnn kuan-sim piàn líng-tāmah kì-jiân beh lī-khuim̄-bián koh sio-sàng