《安靜》An-tsīng許富凱 Khóo Hù-khái總在夜深人靜tsóng tsāi iā-tshim-lîn-tsīng寂寞的暝siok-bo̍k ê mî恬恬啉著咖啡tiām-tiām lim-tio̍h ka-pi有影無聲的電視ū iánn bô siann ê tiān-sī仝款劇情kāng-khuán kio̍k-tsîng阮無心來流行gún bô-sim lâi liû-hîng-回想某一年某一个秋天huê-siūnn bóo tsi̍t nî bóo tsi̍t ê tshiu-thinn坐佇離別的車內面tsē tī lī-pia̍t ê tshia lāi-bīn心綴窗外落葉落滿地傷心sim tuè thang-guā lo̍h-hio̍h lo̍h muá-tē siong-sim心過站傷袂停sim kuè tsām siong buē thîng-如今習慣一个人安靜lû-kim si̍p-kuàn tsi̍t ê lâng an-tsīng袂記過去為啥人擔心buē-kì kuè-khì uī siánn-lâng tam-sim無完美結局哪會有幸福bô uân-bí kiat-kio̍k ná ē ū hīng-hok空留一片退色相思khang liû tsi̍t phìnn thè-sik siunn-si-如今習慣一个人過日lû-kim si̍p-kuàn tsi̍t ê lâng kuè-li̍t遠離一切也毋願提起uán-lī it-tshè iā m̄-guān thê-khí孤單的旅行毋管是巴黎koo-tuann ê lú-hîng m̄-kuán sī Bālí陪阮是療傷的風景puê gún sī liâu-siong ê hong-kíng阮只要安靜gún tsí-iàu an-tsīng
總在夜深人靜寂寞的暝恬恬啉著咖啡有影無聲的電視仝款劇情阮無心來流行回想某一年某一个秋天坐佇離別的車內面心綴窗外落葉落滿地傷心心過站傷袂停如今習慣一个人安靜袂記過去為啥人擔心無完美結局哪會有幸福空留一片退色相思如今習慣一个人過日遠離一切也毋願提起孤單的旅行毋管是巴黎陪阮是療傷的風景阮只要安靜
tsóng tsāi iā-tshim-lîn-tsīngsiok-bo̍k ê mîtiām-tiām lim-tio̍h ka-piū iánn bô siann ê tiān-sīkāng-khuán kio̍k-tsînggún bô-sim lâi liû-hînghuê-siūnn bóo tsi̍t nî bóo tsi̍t ê tshiu-thinntsē tī lī-pia̍t ê tshia lāi-bīnsim tuè thang-guā lo̍h-hio̍h lo̍h muá-tē siong-simsim kuè tsām siong buē thînglû-kim si̍p-kuàn tsi̍t ê lâng an-tsīngbuē-kì kuè-khì uī siánn-lâng tam-simbô uân-bí kiat-kio̍k ná ē ū hīng-hokkhang liû tsi̍t phìnn thè-sik siunn-silû-kim si̍p-kuàn tsi̍t ê lâng kuè-li̍tuán-lī it-tshè iā m̄-guān thê-khíkoo-tuann ê lú-hîng m̄-kuán sī Bālípuê gún sī liâu-siong ê hong-kínggún tsí-iàu an-tsīng