8872/《一言難盡》It-giân Lân-tsīn葉勝欽Ia̍p Sìng-khim------------------------------------------風hong一暝吹無停tsi̍t-mî tshue bô-thîng無情雨bô-tsîng hōo沃澹阮的心情ak-tâm gún ê sim-tsîng為著生活uī-tio̍h sing-ua̍h有啥人了解阮心酸ū siánn-lâng liáu-kái gún sim-sng無奈人生的起落bô-nāi jîn-sing ê khí-lo̍h像海湧tshiūnn hái-íng有時陣ū-sî-tsūn怨嘆著人生uàn-thàn tio̍h jîn-sing何時才會當見著光明hô-sî tsiah ē-tàng kìnn-tio̍h kong-bîng悲歡離合轉無停pi-huan lî-ha̍p tsuán bô-thîng冷暖滋味líng-luán tsu-bī一重一重tsi̍t-tîng tsi̍t-tîng看盡滄桑的情景khuànn-tsīn tshong-song ê tsîng-kíng一言難盡it-giân lân-tsīn------------------------------------------→
一暝吹無停無情雨沃澹阮的心情為著生活有啥人了解阮心酸無奈人生的起落像海湧有時陣怨嘆著人生何時才會當見著光明悲歡離合轉無停冷暖滋味一重一重看盡滄桑的情景一言難盡
tsi̍t-mî tshue bô-thîngbô-tsîng hōoak-tâm gún ê sim-tsînguī-tio̍h sing-ua̍hū siánn-lâng liáu-kái gún sim-sngbô-nāi jîn-sing ê khí-lo̍htshiūnn hái-íngū-sî-tsūnuàn-thàn tio̍h jîn-singhô-sî tsiah ē-tàng kìnn-tio̍h kong-bîngpi-huan lî-ha̍p tsuán bô-thînglíng-luán tsu-bītsi̍t-tîng tsi̍t-tîngkhuànn-tsīn tshong-song ê tsîng-kíngit-giân lân-tsīn