8820/《茫渺情》Bông-biáu Tsîng陳盈潔Tân Îng-kiat------------------------------------------阮的心內落大雨gún ê sim-lāi lo̍h tuā-hōo阮的表情是痛苦gún ê piáu-tsîng sī thòng-khóo電話中你看攏無tiān-uē tiong lí khuànn lóng bô聲聲句句為阮好siann-siann-kù-kù uī gún hó感情世界一條路kám-tsîng sè-kài tsi̍t-tiâu lōo反面無常半中途huán-bīn bû-siông puànn tiong-tôo如今何必怨當初jû-kim hô-pit uàn tong-tshoo啥人清楚啥人糊塗siánn-lâng tshing-tshóo siánn-lâng hôo-tôo淡退了水粉胭脂tām thè liáu tsuí-hún ian-tsi攏是為著你lóng-sī uī-tio̍h lí心甘情願sim kam tsîng guān伴著寂寞規暝phuānn tio̍h tsi̍k-bo̍k kui-mî啥人知影siánn-lâng tsai-iánn多情害著自己to-tsîng hāi-tio̍h tsū-kí過著阮一生kè tio̍h gún it-sing最艱苦的日子tsuè kan-khóo ê ji̍t-tsí當做是阮求你tòng-tsuè sī gún kiû lí將一切放予去tsiong it-tshè pàng hōo khì莫閣在電話中愛阮mài koh tsāi tiān-uē tiong ài gún孤單的半暝koo-tuann ê puànn-mî------------------------------------------→
阮的心內落大雨阮的表情是痛苦電話中你看攏無聲聲句句為阮好感情世界一條路反面無常半中途如今何必怨當初啥人清楚啥人糊塗淡退了水粉胭脂攏是為著你心甘情願伴著寂寞規暝啥人知影多情害著自己過著阮一生最艱苦的日子當做是阮求你將一切放予去莫閣在電話中愛阮孤單的半暝
gún ê sim-lāi lo̍h tuā-hōogún ê piáu-tsîng sī thòng-khóotiān-uē tiong lí khuànn lóng bôsiann-siann-kù-kù uī gún hókám-tsîng sè-kài tsi̍t-tiâu lōohuán-bīn bû-siông puànn tiong-tôojû-kim hô-pit uàn tong-tshoosiánn-lâng tshing-tshóo siánn-lâng hôo-tôotām thè liáu tsuí-hún ian-tsilóng-sī uī-tio̍h lísim kam tsîng guānphuānn tio̍h tsi̍k-bo̍k kui-mîsiánn-lâng tsai-iánnto-tsîng hāi-tio̍h tsū-kíkè tio̍h gún it-singtsuè kan-khóo ê ji̍t-tsítòng-tsuè sī gún kiû lítsiong it-tshè pàng hōo khìmài koh tsāi tiān-uē tiong ài gúnkoo-tuann ê puànn-mî