《秋風》Tshiu-hong 蔡佳麟 Tshuà Ka-lîn 阮兩人相依 gún nn̄g lâng siong-i 情永遠袂分開 tsîng íng-uán buē hun-khui 人講世間難得拄著 lâng kóng sè-kan lân-tik tú-tio̍h 前世的知己 tsîng-sè ê ti-kí 我毋願來懷疑 guá m̄ guān lâi huâi-gî 咱已拆分開 lán í thiah hun-khui 我的心愛你走去佗位 guá ê sim-ài lí tsáu khì tó-uī 我像一个落魄的男兒 guá tshiūnn tsi̍t ê lo̍k-phik ê lâm-lî 彼日秋風共我拍醒 hit li̍t tshiu-hong kā guá phah-tshínn 夢醒你佇佗位 bāng tshínn lí tī tó-uī 留我一个人面對破碎 lâu guá tsi̍t ê lâng bīn-tuì phò-tshuì 我的情淚像綿綿流水 guá ê tsîng-luī tshiūnn mî-mî liû-tsuí 流過眼前你毋捌看見 lâu kuè gán-tsîng lí m̄ bat khuànn-kìnn 伊像無摻糖的咖啡 i tshiūnn bô tsham thn̂g ê ka-pi 苦味後我想起 khóo-bī āu guá siūnn-khí 想起你離開的秋風暝 siūnn-khí lí lī-khui ê tshiu-hong mî --- 疼是疼千年 thiànn sī thiànn tshian-nî 苦硬吞落去 khóo ngē thun--lo̍h-khì 每日像醉生夢死 muí-li̍t tshiūnn tsuì-sing-bāng-sí 你哪會無堅持 lí ná ē bô kian-tshî --- 想起你離開的秋風暝 siūnn-khí lí lī-khui ê tshiu-hong mî
阮兩人相依 情永遠袂分開 人講世間難得拄著 前世的知己 我毋願來懷疑 咱已拆分開 我的心愛你走去佗位 我像一个落魄的男兒 彼日秋風共我拍醒 夢醒你佇佗位 留我一个人面對破碎 我的情淚像綿綿流水 流過眼前你毋捌看見 伊像無摻糖的咖啡 苦味後我想起 想起你離開的秋風暝 疼是疼千年 苦硬吞落去 每日像醉生夢死 你哪會無堅持 想起你離開的秋風暝
gún nn̄g lâng siong-i tsîng íng-uán buē hun-khui lâng kóng sè-kan lân-tik tú-tio̍h tsîng-sè ê ti-kí guá m̄ guān lâi huâi-gî lán í thiah hun-khui guá ê sim-ài lí tsáu khì tó-uī guá tshiūnn tsi̍t ê lo̍k-phik ê lâm-lî hit li̍t tshiu-hong kā guá phah-tshínn bāng tshínn lí tī tó-uī lâu guá tsi̍t ê lâng bīn-tuì phò-tshuì guá ê tsîng-luī tshiūnn mî-mî liû-tsuí lâu kuè gán-tsîng lí m̄ bat khuànn-kìnn i tshiūnn bô tsham thn̂g ê ka-pi khóo-bī āu guá siūnn-khí siūnn-khí lí lī-khui ê tshiu-hong mî thiànn sī thiànn tshian-nî khóo ngē thun--lo̍h-khì muí-li̍t tshiūnn tsuì-sing-bāng-sí lí ná ē bô kian-tshî siūnn-khí lí lī-khui ê tshiu-hong mî