《菅芒》Kuann-bâng彭莉 Phênn Lī------------------------------------------白茫茫的菅芒pe̍h-bâng-bâng ê kuann-bâng已經漸漸變紅í-king tsiām-tsiām piàn âng阮的思念gún ê su-liām阮的心聲gún ê sim-siann你攏毋知影lí lóng m̄ tsai-iánn彼一年的秋天hit tsi̍t-nî ê tshiu-thinn雨水落袂離hōo-tsuí lo̍h buē-lī恬恬送你tiām-tiām sàng lí離開傷心的城市lī-khui siong-sim ê siânn-tshī今年的中秋kin-nî ê tiong-tshiu月娘遐爾圓gue̍h-niû hiah-nī înn偏偏無你phian-phian bô lí陪阮賞月看規暝puê gún siúnn-gue̍h khuànn kui-mî白茫茫的菅芒pe̍h-bâng-bâng ê kuann-bâng已經開甲滿山邊í-king khui kah muá suann-pinn腦海中的形影náu-hái tiong ê hîng-iánn猶原無人佮你比iu-guân bô-lâng kah lí pí白茫茫的菅芒pe̍h-bâng-bâng ê kuann-bâng已經漸漸變紅í-king tsiām-tsiām pián âng阮的思念gún ê su-liām阮的心聲gún ê sim-siann你攏毋知影lí lóng m̄ tsai-iánn------------------------------------------→
白茫茫的菅芒已經漸漸變紅阮的思念阮的心聲你攏毋知影彼一年的秋天雨水落袂離恬恬送你離開傷心的城市今年的中秋月娘遐爾圓偏偏無你陪阮賞月看規暝白茫茫的菅芒已經開甲滿山邊腦海中的形影猶原無人佮你比白茫茫的菅芒已經漸漸變紅阮的思念阮的心聲你攏毋知影
pe̍h-bâng-bâng ê kuann-bângí-king tsiām-tsiām piàn ânggún ê su-liāmgún ê sim-siannlí lóng m̄ tsai-iánnhit tsi̍t-nî ê tshiu-thinnhōo-tsuí lo̍h buē-lītiām-tiām sàng lílī-khui siong-sim ê siânn-tshīkin-nî ê tiong-tshiugue̍h-niû hiah-nī înnphian-phian bô lípuê gún siúnn-gue̍h khuànn kui-mîpe̍h-bâng-bâng ê kuann-bângí-king khui kah muá suann-pinnnáu-hái tiong ê hîng-iánniu-guân bô-lâng kah lí pípe̍h-bâng-bâng ê kuann-bângí-king tsiām-tsiām pián ânggún ê su-liāmgún ê sim-siannlí lóng m̄ tsai-iánn