7117/《痴情傷》Tshi-tsîng Siong 王中平Ông Tiong-pîng ------------------------------------------ 迷魂芳味 bê-hûn phang-bī 留踮枕頭邊 lâu tiàm tsím-thâu pinn 甜言蜜語 tinn-giân-bi̍t-gí 猶踮佇耳空邊 iáu tiàm tī hīnn-khang-pinn 你欲愛啥 lí beh ài siánn 我攏予你 guá lóng hōo lí 我是遮爾愛你 guá sī tsiah-nī ài lí 怎會忍心 tsuánn ē jím-sim 放我做你去 pàng guá tsuè lí khì 冷冷暗暝 líng-líng àm-mî 寒風刺骨 hân-hong tshì-kut 啥人來安慰 siánn-lâng lâi an-uì 溫暖的心 un-luán ê sim 變成一攤死水 piàn-sîng tsi̍t-thuann sí-tsuí 感情遮匪類 kám-tsîng tsiah huí-luī 心肝親像天 sim-kuann tshin-tshiūnn thinn 受傷的心 siū-siong ê sim 何時才停止 hô-sî tsiah thîng-tsí 愛的咖啡 ài ê ka-pi 透出苦味 thàu tshut khóo-bī 閣啉無意義 koh lim bô ì-gī 痴情的人 tshi-tsîng ê lâng 總是傷自己 tsóng-sī siong tsū-kí ------------------------------------------ →
迷魂芳味 留踮枕頭邊 甜言蜜語 猶踮佇耳空邊 你欲愛啥 我攏予你 我是遮爾愛你 怎會忍心 放我做你去 冷冷暗暝 寒風刺骨 啥人來安慰 溫暖的心 變成一攤死水 感情遮匪類 心肝親像天 受傷的心 何時才停止 愛的咖啡 透出苦味 閣啉無意義 痴情的人 總是傷自己
bê-hûn phang-bī lâu tiàm tsím-thâu pinn tinn-giân-bi̍t-gí iáu tiàm tī hīnn-khang-pinn lí beh ài siánn guá lóng hōo lí guá sī tsiah-nī ài lí tsuánn ē jím-sim pàng guá tsuè lí khì líng-líng àm-mî hân-hong tshì-kut siánn-lâng lâi an-uì un-luán ê sim piàn-sîng tsi̍t-thuann sí-tsuí kám-tsîng tsiah huí-luī sim-kuann tshin-tshiūnn thinn siū-siong ê sim hô-sî tsiah thîng-tsí ài ê ka-pi thàu tshut khóo-bī koh lim bô ì-gī tshi-tsîng ê lâng tsóng-sī siong tsū-kí