《情遺恨》Tsîng Uî Hūn風采輪Hong-tshái Lûn(阿輪A-lûn)------------------------------------------一陣風來tsi̍t-tīn hong lâi迵入心肝thàng ji̍p sim-kuann夜暝冷iā-mî líng心頭酸sim-thâu sng一陣雨來tsi̍t-tsūn hōo lâi沃澹身軀ak-tâm sin-khu揣無半人通借問tshuē-bô puànn-lâng thang tsioh-mn̄g紅塵迷茫hông-tîn bê-bâng無奈的歌bû-nāi ê kua為何遮爾長uī-hô tsiah-nī tn̂g世事無常sè-sū bû-siông滄海驚浪tshong-hái king lōng為誰斷了魂uī suî tuān liáu hûn忘不了的故鄉bōng put-liáu ê kòo-hiong愈來愈遠jú lâi jú hn̄g叫不出的名字kiò put-tshut ê miâ-jī刻骨印傷痕khik-kut ìn siong-hûn提不起的往事the̍h put-khí ê óng-sū到底是情是恨tàu-té sī tsîng sī hūn喚不回的身影huàn put-huê ê sin-iánn放我孤單一人pàng guá koo-tuann tsi̍t-lâng等待天光tán-thāi thinn-kng------------------------------------------→
一陣風來迵入心肝夜暝冷心頭酸一陣雨來沃澹身軀揣無半人通借問紅塵迷茫無奈的歌為何遮爾長世事無常滄海驚浪為誰斷了魂忘不了的故鄉愈來愈遠叫不出的名字刻骨印傷痕提不起的往事到底是情是恨喚不回的身影放我孤單一人等待天光
tsi̍t-tīn hong lâithàng ji̍p sim-kuanniā-mî língsim-thâu sngtsi̍t-tsūn hōo lâiak-tâm sin-khutshuē-bô puànn-lâng thang tsioh-mn̄ghông-tîn bê-bângbû-nāi ê kuauī-hô tsiah-nī tn̂gsè-sū bû-siôngtshong-hái king lōnguī suî tuān liáu hûnbōng put-liáu ê kòo-hiongjú lâi jú hn̄gkiò put-tshut ê miâ-jīkhik-kut ìn siong-hûnthe̍h put-khí ê óng-sūtàu-té sī tsîng sī hūnhuàn put-huê ê sin-iánnpàng guá koo-tuann tsi̍t-lângtán-thāi thinn-kng