5897/《感恩》Kám-un陳思安Tân Su-an------------------------------------------隨意踮樹跤坐suî-ì tiàm tshiū-kha tsē微微的春風bî-bî ê tshun-hong也涼涼仔吹iā liâng-liâng-á tshue朋友來歇睏一下pîng-iú lâi hioh-khùn--tsi̍t-ē哈一杯茶ha tsi̍t-pue tê風吹佇天頂飛hong-tshue tī thinn-tíng pue親像是佮人佇咧覕相揣tshin-tshiūnn sī kah lâng tī-leh bih-sio-tshuē想著阿爸交代的彼一句話siūnn-tio̍h a-pa kau-tài ê hit tsi̍t-kù uē人生毋免要求著啥貨jîn-sing m̄-bián iau-kiû tio̍h siánn-huè愛用感恩的心看一切ài iōng kám-un ê sim khuànn it-tshè無論好䆀苦甜四序過bô-lūn hó-bái khóo-tinn sù-sī kuè袂曉計較的人得上濟buē-hiáu kè-kàu ê lâng tit siōng tsuē天頂一輪明月thinn-tíng tsi̍t-lûn bîng-gue̍h溫柔的光線un-jiû ê kng-suànn照佇阮心底tsiò tī gún sim-té我用感恩的心情guá iōng kám-un ê sim-tsîng佮你做伙kah lí tsuè-hué------------------------------------------→
隨意踮樹跤坐微微的春風也涼涼仔吹朋友來歇睏一下哈一杯茶風吹佇天頂飛親像是佮人佇咧覕相揣想著阿爸交代的彼一句話人生毋免要求著啥貨愛用感恩的心看一切無論好䆀苦甜四序過袂曉計較的人得上濟天頂一輪明月溫柔的光線照佇阮心底我用感恩的心情佮你做伙
suî-ì tiàm tshiū-kha tsēbî-bî ê tshun-hongiā liâng-liâng-á tshuepîng-iú lâi hioh-khùn--tsi̍t-ēha tsi̍t-pue têhong-tshue tī thinn-tíng puetshin-tshiūnn sī kah lâng tī-leh bih-sio-tshuēsiūnn-tio̍h a-pa kau-tài ê hit tsi̍t-kù uējîn-sing m̄-bián iau-kiû tio̍h siánn-huèài iōng kám-un ê sim khuànn it-tshèbô-lūn hó-bái khóo-tinn sù-sī kuèbuē-hiáu kè-kàu ê lâng tit siōng tsuēthinn-tíng tsi̍t-lûn bîng-gue̍hun-jiû ê kng-suànntsiò tī gún sim-téguá iōng kám-un ê sim-tsîngkah lí tsuè-hué