《風塵路》Hong-tîn Lōo張蓉蓉Tiunn Iông-iông------------------------------------------醉對別人來講tsuì tuì pa̍t-lâng lâi kóng是快樂的一種sī khuài-lo̍k ê tsi̍t-tsióng若對阮來講nā tuì gún lâi kóng心的受傷sim ê siū-siong愛是夢的故鄉ài sī bāng ê kòo-hiong若叫阮揣nā kiò gún tshuē夜夜就流浪iā-iā tiō liû-lōng風塵路hong-tîn lōo註定是阮的方向tsù-tiānn sī gún ê hong-hiòng手捀一杯酒tshiú phâng tsi̍t-pue tsiú啉落的滄桑lim--lo̍h ê tshong-song只有愈醉愈堅強tsí-ū jú tsuì jú kian-kiông留予自己lâu hōo tsū-kí淡薄仔活的力量tām-po̍h-á ua̍h ê li̍k-liōng手若牽阮的手tshiú nā khan gún ê tshiú行在街路上kiânn tsāi ke-lōo siōng是那行那放蕩sī ná kiânn ná hòng-tōng笑阮自己tshiò gún tsū-kí毋知愛m̄-tsai ài著怎用tio̍h tsuánn iōng才有真心tsiah ū tsin-sim才知無戇的離開tsiah tsai bô gōng ê lī-khui風塵路上hong-tîn lōo-siōng------------------------------------------→
醉對別人來講是快樂的一種若對阮來講心的受傷愛是夢的故鄉若叫阮揣夜夜就流浪風塵路註定是阮的方向手捀一杯酒啉落的滄桑只有愈醉愈堅強留予自己淡薄仔活的力量手若牽阮的手行在街路上是那行那放蕩笑阮自己毋知愛著怎用才有真心才知無戇的離開風塵路上
tsuì tuì pa̍t-lâng lâi kóngsī khuài-lo̍k ê tsi̍t-tsióngnā tuì gún lâi kóngsim ê siū-siongài sī bāng ê kòo-hiongnā kiò gún tshuēiā-iā tiō liû-lōnghong-tîn lōotsù-tiānn sī gún ê hong-hiòngtshiú phâng tsi̍t-pue tsiúlim--lo̍h ê tshong-songtsí-ū jú tsuì jú kian-kiônglâu hōo tsū-kítām-po̍h-á ua̍h ê li̍k-liōngtshiú nā khan gún ê tshiúkiânn tsāi ke-lōo siōngsī ná kiânn ná hòng-tōngtshiò gún tsū-kím̄-tsai àitio̍h tsuánn iōngtsiah ū tsin-simtsiah tsai bô gōng ê lī-khuihong-tîn lōo-siōng