《流浪兒》Liû-lōng-jî文鶯Bûn-ing------------------------------------------行到稀微小路邊kiânn kàu hi-bî sió lōo-pinn冬風冷吱吱tang-hong líng-ki-ki淒涼的月光暝tshe-liâng ê ge̍h-kng-mî引阮心傷悲ín gún sim siong-pi啥人會同情siánn-lâng ē tông-tsîng阮無依無倚的女兒gún bô-i-bô-uá ê lú-jî孤單踮在他鄉里koo-tuann tiàm-tsāi thann-hiunn-lí怎樣活落去tsuánn-iūnn ua̍h--lo̍h-khì 阮是歹命的女兒gún sī pháinn-miā ê lú-jî可憐的女兒khó-lîn ê lú-jî自細漢就離開tsū suè-hàn tō lī-khui爸母的身邊pē-bú ê sin-pinn有時陣在夢裡ū-sî-tsūn tsāi bāng-lí看見可愛的鄉里khuànn-kìnn khó-ài ê hiunn-lí雖然想欲轉來去sui-jiân siūnn-beh tńg--lâi-khì毋知對佗去m̄-tsai tuì toh khì 天頂月娘照著阮thinn-tíng ge̍h-niû tsiò tio̍h gún苦命流浪兒khóo-miā liû-lōng-jî若看著別人nā khuànn-tio̍h pa̍t-lâng咧幸福過日子leh hīng-hok kè ji̍t-tsí有時陣也會來ū-sî-tsūn iā ē lâi怨嘆運命遮爾歹uàn-thàn ūn-miā tsiah-nī pháinn總是希望有一日tsóng--sī hi-bāng ū-tsi̍t-ji̍t會得回鄉里ē-tit huê hiunn-lí------------------------------------------→
行到稀微小路邊冬風冷吱吱淒涼的月光暝引阮心傷悲啥人會同情阮無依無倚的女兒孤單踮在他鄉里怎樣活落去阮是歹命的女兒可憐的女兒自細漢就離開爸母的身邊有時陣在夢裡看見可愛的鄉里雖然想欲轉來去毋知對佗去天頂月娘照著阮苦命流浪兒若看著別人咧幸福過日子有時陣也會來怨嘆運命遮爾歹總是希望有一日會得回鄉里
kiânn kàu hi-bî sió lōo-pinntang-hong líng-ki-kitshe-liâng ê ge̍h-kng-mîín gún sim siong-pisiánn-lâng ē tông-tsînggún bô-i-bô-uá ê lú-jîkoo-tuann tiàm-tsāi thann-hiunn-lítsuánn-iūnn ua̍h--lo̍h-khìgún sī pháinn-miā ê lú-jîkhó-lîn ê lú-jîtsū suè-hàn tō lī-khuipē-bú ê sin-pinnū-sî-tsūn tsāi bāng-líkhuànn-kìnn khó-ài ê hiunn-lísui-jiân siūnn-beh tńg--lâi-khìm̄-tsai tuì toh khìthinn-tíng ge̍h-niû tsiò tio̍h gúnkhóo-miā liû-lōng-jînā khuànn-tio̍h pa̍t-lângleh hīng-hok kè ji̍t-tsíū-sî-tsūn iā ē lâiuàn-thàn ūn-miā tsiah-nī pháinntsóng--sī hi-bāng ū-tsi̍t-ji̍tē-tit huê hiunn-lí