《綿綿五月雪》Mî-mî Gōo-gue̍h Seh阿茹A-jû------------------------------------------白茫茫pe̍h-bâng-bâng滿山的油桐花muá-suann ê iû-tâng-hue予阮想起hōo gún siūnn-khí咱初初相逢lán tshoo-tshoo siong-hông佇五月tī gōo--gue̍h樹頂鳥仔雙雙飛tshiū-tíng tsiáu-á siang-siang pue賞花的情人siúnn-hue ê tsîng-jîn有人陪ū-lâng puê五月雪飄落地gōo-gue̍h-seh phiau lo̍h-tē阮毋知哭幾回gún m̄-tsai khàu kuí huê滿腹心酸藏心底muá-pak sim-sng tshàng sim-té目屎規面毋敢掰ba̍k-sái kui bīn m̄-kánn pué油桐花飄落地iû-tâng-hue phiau lo̍h-tē親像替阮咧怨慼tshin-tshiūnn thè gún teh uàn-tsheh心愛欲佗揣sim-ài beh toh tshuē欲佗揣beh toh tshuē啊~怎忍心我艱苦過ah~ tsuánn jím-sim guá kan-khóo kuè天邊海角thinn-pinn hái-kak咱永遠欲做伙lán íng-uán beh tsò-hué------------------------------------------→
白茫茫滿山的油桐花予阮想起咱初初相逢佇五月樹頂鳥仔雙雙飛賞花的情人有人陪五月雪飄落地阮毋知哭幾回滿腹心酸藏心底目屎規面毋敢掰油桐花飄落地親像替阮咧怨慼心愛欲佗揣欲佗揣啊~怎忍心我艱苦過天邊海角咱永遠欲做伙
pe̍h-bâng-bângmuá-suann ê iû-tâng-huehōo gún siūnn-khílán tshoo-tshoo siong-hôngtī gōo--gue̍htshiū-tíng tsiáu-á siang-siang puesiúnn-hue ê tsîng-jînū-lâng puêgōo-gue̍h-seh phiau lo̍h-tēgún m̄-tsai khàu kuí huêmuá-pak sim-sng tshàng sim-téba̍k-sái kui bīn m̄-kánn puéiû-tâng-hue phiau lo̍h-tētshin-tshiūnn thè gún teh uàn-tshehsim-ài beh toh tshuēbeh toh tshuēah tsuánn jím-sim guá kan-khóo kuèthinn-pinn hái-kaklán íng-uán beh tsò-hué