《賣鹽順仔》Bē-iâm-sūn-á張一仁Tiunn It-jîn------------------------------------------咱人毋免遮𠢕算lán-lâng m̄-bián tsiah gâu sǹg福氣是相傍hok-khì sī sio-pn̄g哪著計較甲遐長ná-tio̍h kè-kàu kah hiah tn̂g趁濟趁少是咱命運thàn tsuē thàn tsió sī lán miā-ūn我是靠這擔guá sī khò tsit tànn幌咧幌咧hàinn--leh hàinn--leh盤山過嶺puânn-suann kuè-niá一庄過一庄tsi̍t-tsng kuè tsi̍t-tsng冬天是冷霜霜tang-thinn sī líng-sng-sng熱天是燒滾滾jua̍h-thinn sī sio-kún-kún拄著落雨天tú-tio̍h lo̍h-hōo-thinn無趁著bô thàn tio̍h愛閣填本ài koh thiām-pún艱苦我是無怨恨kan-khóo guá sī bô uàn-hūn想著無情的跤手軟siūnn-tio̍h bô-tsîng--ê kha-tshiú nńg嫌我散閣看我無hiâm guá sàn koh khuànn guá bô心也變sim iā piàn情也斷tsîng iā tn̄g閣嫁別人koh kè pa̍t-lâng心才會酸sim tsiah ē sng哈~害我有心無靈魂ha~ hāi guá ū-sim bô lîng-hûn------------------------------------------→
咱人毋免遮𠢕算福氣是相傍哪著計較甲遐長趁濟趁少是咱命運我是靠這擔幌咧幌咧盤山過嶺一庄過一庄冬天是冷霜霜熱天是燒滾滾拄著落雨天無趁著愛閣填本艱苦我是無怨恨想著無情的跤手軟嫌我散閣看我無心也變情也斷閣嫁別人心才會酸哈~害我有心無靈魂
lán-lâng m̄-bián tsiah gâu sǹghok-khì sī sio-pn̄gná-tio̍h kè-kàu kah hiah tn̂gthàn tsuē thàn tsió sī lán miā-ūnguá sī khò tsit tànnhàinn--leh hàinn--lehpuânn-suann kuè-niátsi̍t-tsng kuè tsi̍t-tsngtang-thinn sī líng-sng-sngjua̍h-thinn sī sio-kún-kúntú-tio̍h lo̍h-hōo-thinnbô thàn tio̍hài koh thiām-púnkan-khóo guá sī bô uàn-hūnsiūnn-tio̍h bô-tsîng--ê kha-tshiú nńghiâm guá sàn koh khuànn guá bôsim iā piàntsîng iā tn̄gkoh kè pa̍t-lângsim tsiah ē sngha hāi guá ū-sim bô lîng-hûn