《無情風雨寂寞暝》Bô-tsing Hong-hōo Tsi̍k-bo̍k Mî孫淑媚Sun Siok-bī------------------------------------------有情的人像春天ū tsîng ê lâng tshiūnn tshun-thinn紅紅花蕊真正媠âng-âng hue-luí tsin-tsiànn suí無情的人像寒天bô tsîng ê lâng tshiūnn kuânn-thinn失去芳味等花死sit-khì phang-bī tán hue sí有愛的人笑容開ū ài ê lâng tshiò-iông khui無愛的人註定受針揻bô ài ê lâng tsù-tiānn siū tsiam ui無情風雨寂寞暝bô-tsîng hong-hōo tsi̍k-bo̍k mî目屎親像雨咧滴ba̍k-sái tshin-tshiūnn hōo teh tih心內猶原咧想你sim-lāi iu-guân teh siūnn lí只是毋敢講出喙tsí-sī m̄-kánn kóng tshut-tshuì無情風雨心稀微bô-tsîng hong-hōo sim hi-bî受傷的我佗位去siū-siong ê guá tó-uī khì所有希望寄予天sóo-ū hi-bāng kià hōo thinn望你轉來阮身邊bāng lí tńg-lâi gún sin-pinn------------------------------------------→
有情的人像春天紅紅花蕊真正媠無情的人像寒天失去芳味等花死有愛的人笑容開無愛的人註定受針揻無情風雨寂寞暝目屎親像雨咧滴心內猶原咧想你只是毋敢講出喙無情風雨心稀微受傷的我佗位去所有希望寄予天望你轉來阮身邊
ū tsîng ê lâng tshiūnn tshun-thinnâng-âng hue-luí tsin-tsiànn suíbô tsîng ê lâng tshiūnn kuânn-thinnsit-khì phang-bī tán hue síū ài ê lâng tshiò-iông khuibô ài ê lâng tsù-tiānn siū tsiam uibô-tsîng hong-hōo tsi̍k-bo̍k mîba̍k-sái tshin-tshiūnn hōo teh tihsim-lāi iu-guân teh siūnn lítsí-sī m̄-kánn kóng tshut-tshuìbô-tsîng hong-hōo sim hi-bîsiū-siong ê guá tó-uī khìsóo-ū hi-bāng kià hōo thinnbāng lí tńg-lâi gún sin-pinn