《囡仔伴》Gín-á-phuānn 蕭煌奇Siau Hông-kî ------------------------------------------ 想起著細漢時 siūnn-khí tio̍h sè-hàn-sî 咱彼段難忘的過去 lán hit tuānn lân-bōng ê kuè-khì 叫我來講三暝三日 kiò guá lâi kóng sann-mî sann-ji̍t 嘛講袂停 mā kóng buē thîng 規个故事 kui-ê kòo-sū 內底的男女主角 lāi-té ê lâm-lú tsú-kak 真親像你 tsin tshin-tshiūnn lí 若親像我 ná-tshin-tshiūnn guá 雖然咱 sui-jiân lán 攏有足認真咧讀冊 lóng ū tsiok jīn-tsin leh tha̍k-tsheh 但是逐擺考試 tān-sī ta̍k-pái khó-tshì 嘛是咱咧吊車尾 mā sī lán leh tiàu-tshia-bué 咱上愛相招 lán siōng ài sio-tsio 去公園放風吹 khì kong-hn̂g pàng-hong-tshue 嘛會歕鼓吹 mā ē pûn kóo-tshue 若是歕傷大聲 nā-sī pûn siunn tuā-siann 定定會予人罵 tiānn-tiānn ē hōo-lâng mē 佮人冤家 kah lâng uan-ke 叫一聲可愛的 kiò tsi̍t-siann khó-ài ê 親愛的好朋友啊 tshin-ài ê hó-pîng-iú--ah 你就是佮阮相伨 lí tō-sī kah gún sio-thīn 死忠的彼陣囡仔伴 sí-tiong ê hit-tīn gín-á-phuānn 若有拄著困難 nā ū tú-tio̍h khùn-lân 你就是我永遠的靠岸 lí tiō-sī guá íng-uán ê khò-huānn 閣較大的風雨 koh-khah tuā ê hong-hōo 嘛攏無算啥 mā lóng bô sǹg siánn 叫一聲可愛的 kiò tsi̍t-siann khó-ài ê 親愛的好朋友啊 tshin-ài ê hó-pîng-iú--ah 感謝你予我一段 kám-siā lí hōo guá tsi̍t-tuānn 無煩無惱的生活 bô-huân bô-ló ê sing-ua̍h 所有的幸福的快樂的 sóo-ū ê hīng-hok--ê khuài-lo̍k--ê 阮攏囥佇心肝 gún lóng khǹg tī sim-kuann 我會寫出一條感動的歌 guá ē siá tshut tsi̍t-tiâu kám-tōng ê kua 唱予人聽 tshiùnn hōo-lâng thiann 春天的玫瑰花 tshun-thinn ê muî-kuì-hue 真正是開甲遐爾大 tsin-tsiànn sī khui kah hiah-nī tuā 你講你有一種 lí kóng lí ū tsi̍t-tsióng 想欲戀愛的感覺 siūnn-beh luân-ài ê kám-kak 夏天的日頭 hā-thinn ê ji̍t-thâu 是遐爾仔熱 sī hiah-nī-á jua̍h 若無食冰 nā bô tsia̍h ping 就會起痟 tiō ē khí-siáu 秋天的月娘 tshiu-thinn ê gue̍h-niû 共咱攏圍牢牢 kā lán lóng uî tiâu-tiâu 我彈吉他 guá tuânn gì-tah 你歕口琴 lí pûn kháu-khîm 比看誰有較𠢕 pí khuànn siáng ū khah gâu 冬天的冷風 tang-thinn ê líng-hong 予人鼻水一直流 hōo-lâng phīnn-tsuí it-ti̍t lâu 逐家櫼佇眠床頭 ta̍k-ke tsinn tī bîn-tshn̂g thâu 寒甲大聲 kuânn kah tuā-siann 咧叫阿爸叫媽媽 leh kiò a-pa kiò ma-ma 叫一聲可愛的 kiò tsi̍t-siann khó-ài ê 親愛的好朋友啊 tshin-ài ê hó-pîng-iú--ah 你就是佮阮相伨 lí tiō-sī kah gún sio-thīn 死忠的彼陣囡仔伴 sí-tiong ê hit-tīn gín-á-phuānn 若有拄著困難 nā ū tú-tio̍h khùn-lân 你就是我永遠的靠岸 lí tiō-sī guá íng-uán ê khò-huānn 閣較大的風雨 koh-khah tuā ê hong-hōo 嘛攏無算啥 mā lóng bô sǹg siánn 叫一聲可愛的 kiò tsi̍t-siann khó-ài ê 親愛的好朋友啊 tshin-ài ê hó-pîng-iú--ah 感謝你予我一段 kám-siā lí hōo guá tsi̍t-tuānn 無煩無惱的生活 bô-huân bô-ló ê sing-ua̍h 所有的幸福的快樂的 sóo-ū ê hīng-hok--ê khuài-lo̍k--ê 阮攏囥佇心肝 gún lóng khǹg tī sim-kuann 我會寫出一條感動的歌 guá ē siá tshut tsi̍t-tiâu kám-tōng ê kua 唱予人聽 tshiùnn hōo-lâng thiann 叫一聲可愛的 kiò tsi̍t-siann khó-ài ê 親愛的好朋友啊 tshin-ài ê hó-pîng-iú--ah 你就是佮阮相伨 lí tiō-sī kah gún sio-thīn 死忠的彼陣囡仔伴 sí-tiong ê hit-tīn gín-á-phuānn 若有拄著困難 nā ū tú-tio̍h khùn-lân 你就是我永遠的靠岸 lí tiō-sī guá íng-uán ê khò-huānn 閣較大的風雨 koh-khah tuā ê hong-hōo 嘛攏毋免驚 mā lóng m̄-bián kiann 叫一聲可愛的 kiò tsi̍t-siann khó-ài ê 親愛的好朋友啊 tshin-ài ê hó-pîng-iú--ah 感謝你予我一段 kám-siā lí hōo guá tsi̍t-tuānn 無煩無惱的生活 bô-huân bô-ló ê sing-ua̍h 所有的幸福的快樂的 sóo-ū ê hīng-hok--ê khuài-lo̍k--ê 阮攏囥佇心肝 gún lóng khǹg tī sim-kuann 我會寫出一條感動的歌 guá ē siá tshut tsi̍t-tiâu kám-tōng ê kua 唱予人聽 tshiùnn hōo-lâng thiann ------------------------------------------ →
想起著細漢時 咱彼段難忘的過去 叫我來講三暝三日 嘛講袂停 規个故事 內底的男女主角 真親像你 若親像我 雖然咱 攏有足認真咧讀冊 但是逐擺考試 嘛是咱咧吊車尾 咱上愛相招 去公園放風吹 嘛會歕鼓吹 若是歕傷大聲 定定會予人罵 佮人冤家 叫一聲可愛的 親愛的好朋友啊 你就是佮阮相伨 死忠的彼陣囡仔伴 若有拄著困難 你就是我永遠的靠岸 閣較大的風雨 嘛攏無算啥 叫一聲可愛的 親愛的好朋友啊 感謝你予我一段 無煩無惱的生活 所有的幸福的快樂的 阮攏囥佇心肝 我會寫出一條感動的歌 唱予人聽 春天的玫瑰花 真正是開甲遐爾大 你講你有一種 想欲戀愛的感覺 夏天的日頭 是遐爾仔熱 若無食冰 就會起痟 秋天的月娘 共咱攏圍牢牢 我彈吉他 你歕口琴 比看誰有較𠢕 冬天的冷風 予人鼻水一直流 逐家櫼佇眠床頭 寒甲大聲 咧叫阿爸叫媽媽 叫一聲可愛的 親愛的好朋友啊 你就是佮阮相伨 死忠的彼陣囡仔伴 若有拄著困難 你就是我永遠的靠岸 閣較大的風雨 嘛攏無算啥 叫一聲可愛的 親愛的好朋友啊 感謝你予我一段 無煩無惱的生活 所有的幸福的快樂的 阮攏囥佇心肝 我會寫出一條感動的歌 唱予人聽 叫一聲可愛的 親愛的好朋友啊 你就是佮阮相伨 死忠的彼陣囡仔伴 若有拄著困難 你就是我永遠的靠岸 閣較大的風雨 嘛攏毋免驚 叫一聲可愛的 親愛的好朋友啊 感謝你予我一段 無煩無惱的生活 所有的幸福的快樂的 阮攏囥佇心肝 我會寫出一條感動的歌 唱予人聽
siūnn-khí tio̍h sè-hàn-sî lán hit tuānn lân-bōng ê kuè-khì kiò guá lâi kóng sann-mî sann-ji̍t mā kóng buē thîng kui-ê kòo-sū lāi-té ê lâm-lú tsú-kak tsin tshin-tshiūnn lí ná-tshin-tshiūnn guá sui-jiân lán lóng ū tsiok jīn-tsin leh tha̍k-tsheh tān-sī ta̍k-pái khó-tshì mā sī lán leh tiàu-tshia-bué lán siōng ài sio-tsio khì kong-hn̂g pàng-hong-tshue mā ē pûn kóo-tshue nā-sī pûn siunn tuā-siann tiānn-tiānn ē hōo-lâng mē kah lâng uan-ke kiò tsi̍t-siann khó-ài ê tshin-ài ê hó-pîng-iú--ah lí tō-sī kah gún sio-thīn sí-tiong ê hit-tīn gín-á-phuānn nā ū tú-tio̍h khùn-lân lí tiō-sī guá íng-uán ê khò-huānn koh-khah tuā ê hong-hōo mā lóng bô sǹg siánn kiò tsi̍t-siann khó-ài ê tshin-ài ê hó-pîng-iú--ah kám-siā lí hōo guá tsi̍t-tuānn bô-huân bô-ló ê sing-ua̍h sóo-ū ê hīng-hok--ê khuài-lo̍k--ê gún lóng khǹg tī sim-kuann guá ē siá tshut tsi̍t-tiâu kám-tōng ê kua tshiùnn hōo-lâng thiann tshun-thinn ê muî-kuì-hue tsin-tsiànn sī khui kah hiah-nī tuā lí kóng lí ū tsi̍t-tsióng siūnn-beh luân-ài ê kám-kak hā-thinn ê ji̍t-thâu sī hiah-nī-á jua̍h nā bô tsia̍h ping tiō ē khí-siáu tshiu-thinn ê gue̍h-niû kā lán lóng uî tiâu-tiâu guá tuânn gì-tah lí pûn kháu-khîm pí khuànn siáng ū khah gâu tang-thinn ê líng-hong hōo-lâng phīnn-tsuí it-ti̍t lâu ta̍k-ke tsinn tī bîn-tshn̂g thâu kuânn kah tuā-siann leh kiò a-pa kiò ma-ma kiò tsi̍t-siann khó-ài ê tshin-ài ê hó-pîng-iú--ah lí tiō-sī kah gún sio-thīn sí-tiong ê hit-tīn gín-á-phuānn nā ū tú-tio̍h khùn-lân lí tiō-sī guá íng-uán ê khò-huānn koh-khah tuā ê hong-hōo mā lóng bô sǹg siánn kiò tsi̍t-siann khó-ài ê tshin-ài ê hó-pîng-iú--ah kám-siā lí hōo guá tsi̍t-tuānn bô-huân bô-ló ê sing-ua̍h sóo-ū ê hīng-hok--ê khuài-lo̍k--ê gún lóng khǹg tī sim-kuann guá ē siá tshut tsi̍t-tiâu kám-tōng ê kua tshiùnn hōo-lâng thiann kiò tsi̍t-siann khó-ài ê tshin-ài ê hó-pîng-iú--ah lí tiō-sī kah gún sio-thīn sí-tiong ê hit-tīn gín-á-phuānn nā ū tú-tio̍h khùn-lân lí tiō-sī guá íng-uán ê khò-huānn koh-khah tuā ê hong-hōo mā lóng m̄-bián kiann kiò tsi̍t-siann khó-ài ê tshin-ài ê hó-pîng-iú--ah kám-siā lí hōo guá tsi̍t-tuānn bô-huân bô-ló ê sing-ua̍h sóo-ū ê hīng-hok--ê khuài-lo̍k--ê gún lóng khǹg tī sim-kuann guá ē siá tshut tsi̍t-tiâu kám-tōng ê kua tshiùnn hōo-lâng thiann