30020/《白色油桐花》Pe̍h-sik Iû-tâng-hue 岳彤Ga̍k Tông(Sadiya，印尼) ------------------------------------------ 每年五月攏會開的油桐花 muí-nî gōo--gue̍h lóng ē khui ê iû-tâng-hue 予遠遠的山頂親像咧落雪 hōo hn̄g-hn̄g ê suann-tíng tshin-tshiūnn teh lo̍h-seh 滿山滿野咧等待誰的經過 muá-suann muá-iá teh tán-thāi siáng ê king-kuè 有啥人用心愛過伊的美麗 ū siánn-lâng iōng-sim ài kuè i ê bí-lē 白色的花是誰寫予誰的批 pe̍h-sik ê hue sī siáng siá hōo siáng ê phue 佇咧風中踅來踅去四界飛 tī-leh hong-tiong se̍h-lâi-se̍h-khì sì-kè pue 若是伊會當飛去你心肝底 nā-sī i ē-tàng pue khì lí sim-kuann-té 阮嘛想欲變做一蕊油桐花 gún mā siūnn-beh piàn-tsuè tsi̍t-luí iû-tâng-hue 花較媠 hue khah suí 一冬嘛才開一回 tsi̍t-tang mā tsiah khui tsi̍t-huê 伊全心全意攏毋捌後悔 i tsuân-sim tsuân-ì lóng m̄-bat hiō-hué 春天若過 tshun-thinn nā kuè 恩恩怨怨盡掃落地 un-un-uàn-uàn tsīn sàu lo̍h-tē 愛的無愛的 ài--ê bô-ài--ê 攏埋做伙 lóng tâi tsò-hué 白色的花 pe̍h-sik ê hue 親像我的心咧落的雪 tshin-tshiūnn guá ê sim teh lo̍h ê seh 白色的花 pe̍h-sik ê hue 像咧問天地 tshiūnn teh mn̄g thinn-tē 誰有愛過 siáng ū ài--kuè 我用一世人等你一句話 guá iōng tsi̍t-sì-lâng tán lí tsi̍t-kù uē 你怎樣忍心放阮孤一个 lí tsuánn-iūnn jím-sim pàng gún koo tsi̍t-ê 白色的花 pe̍h-sik ê hue 一蕊一蕊攏咧講再會 tsi̍t-luí-tsi̍t-luí lóng teh kóng tsài-huē 白色的花 pe̍h-sik ê hue 無緣的花 bô-iân ê hue 到底啥人愛過 tàu-té siánn-lâng ài--kuè 你對我 lí tuì guá 你敢有愛過 lí kám ū ài--kuè 白色油桐花 pe̍h-sik iû-tâng-hue 欲飛去佗 beh pue khì tueh 無人知影無人陪 bô-lâng tsai-iánn bô-lâng puê 像一張無寫住址的批 tshiūnn tsi̍t-tiunn bô siá tsū-tsí ê phue 揣無路飛去你的心底 tshuē-bô lōo pue khì lí ê sim-té 我用一世人等你一句話 guá iōng tsi̍t-sì-lâng tán lí tsi̍t-kù uē 你怎樣忍心放阮孤一个 lí tsuánn-iūnn jím-sim pàng gún koo tsi̍t-ê 白色的花 pe̍h-sik ê hue 一蕊一蕊攏咧講再會 tsi̍t-luí-tsi̍t-luí lóng teh kóng tsài-huē 白色的花 pe̍h-sik ê hue 無緣的花 bô-iân ê hue 到底啥人愛過 tàu-té siánn-lâng ài--kuè 你對我 lí tuì guá 你敢有愛過 lí kám ū ài--kuè 每年五月攏會開的油桐花 muí-nî gōo--gue̍h lóng ē khui ê iû-tâng-hue 予遠遠的山頂親像咧落雪 hōo hn̄g-hn̄g ê suann-tíng tshin-tshiūnn teh lo̍h-seh 滿山滿野咧等待誰的經過 muá-suann muá-iá teh tán-thāi siáng ê king-kuè 有啥人用心愛過伊的美麗 ū siánn-lâng iōng-sim ài kuè i ê bí-lē ------------------------------------------ →
每年五月攏會開的油桐花 予遠遠的山頂親像咧落雪 滿山滿野咧等待誰的經過 有啥人用心愛過伊的美麗 白色的花是誰寫予誰的批 佇咧風中踅來踅去四界飛 若是伊會當飛去你心肝底 阮嘛想欲變做一蕊油桐花 花較媠 一冬嘛才開一回 伊全心全意攏毋捌後悔 春天若過 恩恩怨怨盡掃落地 愛的無愛的 攏埋做伙 白色的花 親像我的心咧落的雪 白色的花 像咧問天地 誰有愛過 我用一世人等你一句話 你怎樣忍心放阮孤一个 白色的花 一蕊一蕊攏咧講再會 白色的花 無緣的花 到底啥人愛過 你對我 你敢有愛過 白色油桐花 欲飛去佗 無人知影無人陪 像一張無寫住址的批 揣無路飛去你的心底 我用一世人等你一句話 你怎樣忍心放阮孤一个 白色的花 一蕊一蕊攏咧講再會 白色的花 無緣的花 到底啥人愛過 你對我 你敢有愛過 每年五月攏會開的油桐花 予遠遠的山頂親像咧落雪 滿山滿野咧等待誰的經過 有啥人用心愛過伊的美麗
muí-nî gōo--gue̍h lóng ē khui ê iû-tâng-hue hōo hn̄g-hn̄g ê suann-tíng tshin-tshiūnn teh lo̍h-seh muá-suann muá-iá teh tán-thāi siáng ê king-kuè ū siánn-lâng iōng-sim ài kuè i ê bí-lē pe̍h-sik ê hue sī siáng siá hōo siáng ê phue tī-leh hong-tiong se̍h-lâi-se̍h-khì sì-kè pue nā-sī i ē-tàng pue khì lí sim-kuann-té gún mā siūnn-beh piàn-tsuè tsi̍t-luí iû-tâng-hue hue khah suí tsi̍t-tang mā tsiah khui tsi̍t-huê i tsuân-sim tsuân-ì lóng m̄-bat hiō-hué tshun-thinn nā kuè un-un-uàn-uàn tsīn sàu lo̍h-tē ài--ê bô-ài--ê lóng tâi tsò-hué pe̍h-sik ê hue tshin-tshiūnn guá ê sim teh lo̍h ê seh pe̍h-sik ê hue tshiūnn teh mn̄g thinn-tē siáng ū ài--kuè guá iōng tsi̍t-sì-lâng tán lí tsi̍t-kù uē lí tsuánn-iūnn jím-sim pàng gún koo tsi̍t-ê pe̍h-sik ê hue tsi̍t-luí-tsi̍t-luí lóng teh kóng tsài-huē pe̍h-sik ê hue bô-iân ê hue tàu-té siánn-lâng ài--kuè lí tuì guá lí kám ū ài--kuè pe̍h-sik iû-tâng-hue beh pue khì tueh bô-lâng tsai-iánn bô-lâng puê tshiūnn tsi̍t-tiunn bô siá tsū-tsí ê phue tshuē-bô lōo pue khì lí ê sim-té guá iōng tsi̍t-sì-lâng tán lí tsi̍t-kù uē lí tsuánn-iūnn jím-sim pàng gún koo tsi̍t-ê pe̍h-sik ê hue tsi̍t-luí-tsi̍t-luí lóng teh kóng tsài-huē pe̍h-sik ê hue bô-iân ê hue tàu-té siánn-lâng ài--kuè lí tuì guá lí kám ū ài--kuè muí-nî gōo--gue̍h lóng ē khui ê iû-tâng-hue hōo hn̄g-hn̄g ê suann-tíng tshin-tshiūnn teh lo̍h-seh muá-suann muá-iá teh tán-thāi siáng ê king-kuè ū siánn-lâng iōng-sim ài kuè i ê bí-lē