29717/《愛若窮分》Ài Nā Khîng-hun陳淑萍Tân Siok-phîng------------------------------------------愛佮恨ài kah hūn你我占對門lí guá tsiàm tuì-mn̂g面前鏡bīn-tsîng kiànn全是我的淚tsuân sī guá ê luī我哪拭會光guá ná tshit ē kng你問我lí mn̄g guá啥人愛啥人較深siánn-lâng ài siánn-lâng khah tshim毋敢想m̄-kánn siūnn思念何時停su-liām hô-sî thîng心酸路偌遠sim-sng lōo guā hn̄g我變成玻璃心的女人guá piàn-sîng po-lê-sim ê lú-jîn你愛我的心lí ài guá ê sim攏是外人的面前lóng-sī guā-lâng ê bīn-tsîng你對我的話lí tuì guá ê uē真正冷tsin-tsiànn líng我愛你多情guá ài lí to-tsîng攏是偷偷撫傷痕lóng-sī thau-thau hu siong-hûn我對你較好guá tuì lí khah hó無路用bô-lōo-iōng愛一旦若窮分ài it-tàn nā khîng-hun情已盡tsîng í tsīn我轉身瀟灑認清guá tsuán-sin siau-sá jīn-tshing------------------------------------------→
愛佮恨你我占對門面前鏡全是我的淚我哪拭會光你問我啥人愛啥人較深毋敢想思念何時停心酸路偌遠我變成玻璃心的女人你愛我的心攏是外人的面前你對我的話真正冷我愛你多情攏是偷偷撫傷痕我對你較好無路用愛一旦若窮分情已盡我轉身瀟灑認清
ài kah hūnlí guá tsiàm tuì-mn̂gbīn-tsîng kiànntsuân sī guá ê luīguá ná tshit ē knglí mn̄g guásiánn-lâng ài siánn-lâng khah tshimm̄-kánn siūnnsu-liām hô-sî thîngsim-sng lōo guā hn̄gguá piàn-sîng po-lê-sim ê lú-jînlí ài guá ê simlóng-sī guā-lâng ê bīn-tsînglí tuì guá ê uētsin-tsiànn língguá ài lí to-tsînglóng-sī thau-thau hu siong-hûnguá tuì lí khah hóbô-lōo-iōngài it-tàn nā khîng-huntsîng í tsīnguá tsuán-sin siau-sá jīn-tshing