24817/《上遠的所在》Siōng Hn̄g ê Sóo-tsāi林子娟Lîm Tsú-kuan------------------------------------------一世人的悲哀tsi̍t-sì-lâng ê pi-ai總是等到失去tsóng-sī tán-kàu sit--khì才了解tsiah liáu-kái往事一幕一幕óng-sū tsi̍t-bōo-tsi̍t-bōo來演咱的世界lâi ián lán ê sè-kài予阮知影你的愛hōo gún tsai-iánn lí ê ài艱苦傷心kan-khóo siong-sim毋捌講出來m̄-bat kóng--tshut-lâi怨嘆你交代我的青春uàn-thàn lí kau-tài guá ê tshing-tshun袂當完成buē-tàng uân-sîng愈來愈重的心情jú-lâi-jú tāng ê sim-tsîng猶原袂當挽回你的心iu-guân buē-tàng bán-huê lí ê sim已經知í-king tsai我已經知影你的人guá í-king tsai-iánn lí ê lâng袂閣轉來buē koh tńg--lâi啊~愈來愈深的暗暝ah~ jú-lâi-jú tshim ê àm-mî忍受無你陪伴的滋味jím-siū bô lí puê-phuānn ê tsu-bī啥人知siánn-lâng tsai有啥人會當了解ū siánn-lâng ē-tàng liáu-kái無你無愛的將來bô lí bô ài ê tsiong-lâi------------------------------------------→
一世人的悲哀總是等到失去才了解往事一幕一幕來演咱的世界予阮知影你的愛艱苦傷心毋捌講出來怨嘆你交代我的青春袂當完成愈來愈重的心情猶原袂當挽回你的心已經知我已經知影你的人袂閣轉來啊~愈來愈深的暗暝忍受無你陪伴的滋味啥人知有啥人會當了解無你無愛的將來
tsi̍t-sì-lâng ê pi-aitsóng-sī tán-kàu sit--khìtsiah liáu-káióng-sū tsi̍t-bōo-tsi̍t-bōolâi ián lán ê sè-kàihōo gún tsai-iánn lí ê àikan-khóo siong-simm̄-bat kóng--tshut-lâiuàn-thàn lí kau-tài guá ê tshing-tshunbuē-tàng uân-sîngjú-lâi-jú tāng ê sim-tsîngiu-guân buē-tàng bán-huê lí ê simí-king tsaiguá í-king tsai-iánn lí ê lângbuē koh tńg--lâiah jú-lâi-jú tshim ê àm-mîjím-siū bô lí puê-phuānn ê tsu-bīsiánn-lâng tsaiū siánn-lâng ē-tàng liáu-káibô lí bô ài ê tsiong-lâi