《斷線琴》Tn̄g-suànn Khîm 白冰冰Pe̍h Ping-ping ------------------------------------------ 大雨沃甲身畏寒 tuā-hōo ak kah sin uì-kuânn 一點一滴鑽心肝 tsi̍t-tiám tsi̍t-tih tsǹg sim-kuann 你來放我欲按怎 lí lâi pàng guá beh án-tsuánn 親像孤鳥揣無伴 tshin-tshiūnn koo-tsiáu tshē-bô phuānn 沃澹的翼股 ak-tâm ê si̍t-kóo 是欲怎樣飛過岸 sī beh tsuánn-iūnn pue kuè huānn 一支月琴兩條線 tsi̍t-ki gue̍h-khîm nn̄g-tiâu suànn 斷線的月琴 tn̄g-suànn ê gue̍h-khîm 欲按怎彈 beh án-tsuánn tuânn 親像有門無閂 tshin-tshiūnn ū mn̂g bô tshuànn 可比有箸無碗 khó-pí ū tī bô uánn 雨水落塗 hōo-tsuí lo̍h-thôo 像水鏡 tshiūnn tsuí-kiànn 鏡中影 kiànn-tiong iánn 無奈孤單 bô-nāi koo-tuann --- 斷線斷緣 tn̄g-suànn tn̄g-iân 攏愛看破 lóng ài khuànn-phuà 今夜的我 kim-iā ê guá 無奈孤單 bô-nāi koo-tuann ------------------------------------------ →
大雨沃甲身畏寒 一點一滴鑽心肝 你來放我欲按怎 親像孤鳥揣無伴 沃澹的翼股 是欲怎樣飛過岸 一支月琴兩條線 斷線的月琴 欲按怎彈 親像有門無閂 可比有箸無碗 雨水落塗 像水鏡 鏡中影 無奈孤單 斷線斷緣 攏愛看破 今夜的我 無奈孤單
tuā-hōo ak kah sin uì-kuânn tsi̍t-tiám tsi̍t-tih tsǹg sim-kuann lí lâi pàng guá beh án-tsuánn tshin-tshiūnn koo-tsiáu tshē-bô phuānn ak-tâm ê si̍t-kóo sī beh tsuánn-iūnn pue kuè huānn tsi̍t-ki gue̍h-khîm nn̄g-tiâu suànn tn̄g-suànn ê gue̍h-khîm beh án-tsuánn tuânn tshin-tshiūnn ū mn̂g bô tshuànn khó-pí ū tī bô uánn hōo-tsuí lo̍h-thôo tshiūnn tsuí-kiànn kiànn-tiong iánn bô-nāi koo-tuann tn̄g-suànn tn̄g-iân lóng ài khuànn-phuà kim-iā ê guá bô-nāi koo-tuann