23731/《琴聲》Khîm-siann 吳淑敏Ngôo Siok-bín ------------------------------------------ 踮這个虛華的世間 tiàm tsit ê hi-hua ê sè-kan 我的心啥人知 guá ê sim siánn-lâng tsai 啥人願意拍開心門 siánn-lâng guān-ì phah-khui sim-mn̂g 用真心來對待 iōng tsin-sim lâi tuì-thāi 身邊的人若像流水 sin-pinn ê lâng ná-tshiūnn liû-tsuí 來來閣去去 lâi-lâi koh khì-khì 啥人會當陪伴我 siánn-lâng ē-tàng puê-phuānn guá 行過風佮雨 kiânn kuè hong kah hōo 永無離開 íng bô lī-khui 越頭看行過的路途 ua̍t-thâu khuànn kiânn--kuè ê lōo-tôo 親像風吹斷線 tshin-tshiūnn hong-tshue tn̄g-suànn 起起落落無依無倚 khí-khí-lo̍h-lo̍h bô-i-bô-uá 好歹靠家己擔 hó-pháinn khò ka-tī tann 冷風吹來陣陣畏寒 líng-hong tshue--lâi tsūn-tsūn uì-kuânn 啥人關心我 siánn-lâng kuan-sim guá 寂寞暝 tsi̍k-bo̍k mî 加添阮心內稀微 ka-thiam gún sim-lāi hi-bî 到何時 kàu hô-sî 是啥人咧彈琴 sī siánn-lâng teh tuânn-khîm 這个恬靜的暗暝 tsit ê tiām-tsīng ê àm-mî 琴聲一聲聲 khîm-siann tsi̍t-siann-siann 彈奏著我的孤單 tuânn-tsàu tio̍h guá ê koo-tuann 是啥人咧彈琴 sī siánn-lâng teh tuânn-khîm 敢講伊也有仝款的心情 kám-kóng i iā ū kāng-khuán ê sim-tsîng 怨嘆這个無情的世間 uàn-thàn tsit ê bô-tsîng ê sè-kan 揣無一个有情人 tshuē-bô tsi̍t-ê ū-tsîng lâng ------------------------------------------
踮這个虛華的世間 我的心啥人知 啥人願意拍開心門 用真心來對待 身邊的人若像流水 來來閣去去 啥人會當陪伴我 行過風佮雨 永無離開 越頭看行過的路途 親像風吹斷線 起起落落無依無倚 好歹靠家己擔 冷風吹來陣陣畏寒 啥人關心我 寂寞暝 加添阮心內稀微 到何時 是啥人咧彈琴 這个恬靜的暗暝 琴聲一聲聲 彈奏著我的孤單 是啥人咧彈琴 敢講伊也有仝款的心情 怨嘆這个無情的世間 揣無一个有情人
tiàm tsit ê hi-hua ê sè-kan guá ê sim siánn-lâng tsai siánn-lâng guān-ì phah-khui sim-mn̂g iōng tsin-sim lâi tuì-thāi sin-pinn ê lâng ná-tshiūnn liû-tsuí lâi-lâi koh khì-khì siánn-lâng ē-tàng puê-phuānn guá kiânn kuè hong kah hōo íng bô lī-khui ua̍t-thâu khuànn kiânn--kuè ê lōo-tôo tshin-tshiūnn hong-tshue tn̄g-suànn khí-khí-lo̍h-lo̍h bô-i-bô-uá hó-pháinn khò ka-tī tann líng-hong tshue--lâi tsūn-tsūn uì-kuânn siánn-lâng kuan-sim guá tsi̍k-bo̍k mî ka-thiam gún sim-lāi hi-bî kàu hô-sî sī siánn-lâng teh tuânn-khîm tsit ê tiām-tsīng ê àm-mî khîm-siann tsi̍t-siann-siann tuânn-tsàu tio̍h guá ê koo-tuann sī siánn-lâng teh tuânn-khîm kám-kóng i iā ū kāng-khuán ê sim-tsîng uàn-thàn tsit ê bô-tsîng ê sè-kan tshuē-bô tsi̍t-ê ū-tsîng lâng