23132/《異鄉流浪兒》Ī-hiong Liû-lōng-jî 葉啟田Ia̍p Khé-tiân ------------------------------------------ 異鄉的繁華城市 ī-hiong ê huân-huâ siânn-tshī 孤單一个心茫茫 koo-tuann tsi̍t-ê sim bâng-bâng 阮就是無依無倚 gún tsiū-sī bô-i-bô-uá 彈吉他的人 tuânn gì-tah ê lâng 離開著故鄉 lī-khui tio̍h kòo-hiong 已經一年又半冬 í-king tsi̍t-nî iū puànn-tang 只有是暫時忍耐 tsí-ū sī tsiām-sî jím-nāi 只有是暫時忍耐 tsí-ū sī tsiām-sî jím-nāi 流浪走西東 liû-lōng tsáu se-tang 可愛的彼个姑娘 khó-ài ê hit ê koo-niû 猶原予阮每暗夢 iu-guân hōo gún muí-àm bāng 阮就是無依無倚 gún tsiū-sī bô-i-bô-uá 彈吉他的人 tuânn gì-tah ê lâng 夜市的月光暗暝 iā-tshī ê ge̍h-kng àm-mî 一更又一更 tsi̍t-kinn iū tsi̍t-kinn 為怎樣雺霧片片 uī-tsánn-iūnn bông-bū phiàn-phiàn 為怎樣雺霧片片 uī-tsánn-iūnn bông-bū phiàn-phiàn 加添心苦痛 ka-thiam sim khóo-thàng 身邊的落雨暗暝 sin-pinn ê lo̍h-hōo àm-mî 猶原想起心愛伊 iu-guân siūnn-khí sim-ài i 阮就是無依無倚 gún tsiū-sī bô-i-bô-uá 彈吉他的人 tuânn gì-tah ê lâng 他鄉的流浪生活 thann-hiong ê liû-lōng sing-ua̍h 一年又一年 tsi̍t-nî iū tsi̍t-nî 總也著自己安慰 tsóng iā tio̍h tsū-kí an-uì 總也著自己安慰 tsóng iā tio̍h tsū-kí an-uì 流浪過日子 liû-lōng kè ji̍t-tsí ------------------------------------------ →
異鄉的繁華城市 孤單一个心茫茫 阮就是無依無倚 彈吉他的人 離開著故鄉 已經一年又半冬 只有是暫時忍耐 只有是暫時忍耐 流浪走西東 可愛的彼个姑娘 猶原予阮每暗夢 阮就是無依無倚 彈吉他的人 夜市的月光暗暝 一更又一更 為怎樣雺霧片片 為怎樣雺霧片片 加添心苦痛 身邊的落雨暗暝 猶原想起心愛伊 阮就是無依無倚 彈吉他的人 他鄉的流浪生活 一年又一年 總也著自己安慰 總也著自己安慰 流浪過日子
ī-hiong ê huân-huâ siânn-tshī koo-tuann tsi̍t-ê sim bâng-bâng gún tsiū-sī bô-i-bô-uá tuânn gì-tah ê lâng lī-khui tio̍h kòo-hiong í-king tsi̍t-nî iū puànn-tang tsí-ū sī tsiām-sî jím-nāi tsí-ū sī tsiām-sî jím-nāi liû-lōng tsáu se-tang khó-ài ê hit ê koo-niû iu-guân hōo gún muí-àm bāng gún tsiū-sī bô-i-bô-uá tuânn gì-tah ê lâng iā-tshī ê ge̍h-kng àm-mî tsi̍t-kinn iū tsi̍t-kinn uī-tsánn-iūnn bông-bū phiàn-phiàn uī-tsánn-iūnn bông-bū phiàn-phiàn ka-thiam sim khóo-thàng sin-pinn ê lo̍h-hōo àm-mî iu-guân siūnn-khí sim-ài i gún tsiū-sī bô-i-bô-uá tuânn gì-tah ê lâng thann-hiong ê liû-lōng sing-ua̍h tsi̍t-nî iū tsi̍t-nî tsóng iā tio̍h tsū-kí an-uì tsóng iā tio̍h tsū-kí an-uì liû-lōng kè ji̍t-tsí