21753/《孤舟》Koo-tsiu劉昱賢Lâu Io̍k-hiân------------------------------------------風不休hong put-hiu景悠悠kíng iu-iu枯葉殘燈人依舊koo-ia̍p tsân-ting jîn i-kiū垂楊柳suî iông-liú幾分愁kí-hun tshiû回首往事已難收huê-siú óng-sū í lân siu洛陽樓Lo̍k-iâng lâu蔽月休pè gua̍t hiu湖光雲影染衣袖ôo-kong hûn-iánn jiám i-siù一壺酒tsi̍t-ôo tsiú寫春秋siá tshun tshiu紅塵過客無人留hông-tîn kuè-kheh bô-lâng liû笑豪情不解溫柔tshiàu hô-tsîng put-kái un-jiû負平生一劍不朽hū pîng-sing it kiàm put-hiú自在遨遊tsū-tsāi ngôo-iû踏遍千山又何求ta̍h phiàn tshian-san iū hô-kiû嘆武林群雄聚首thàn bú-lîm kûn-hiông tsū-siú奪天下功成名就tua̍t thian-hā kong sîng bîng tsiū人間何世jîn-kan hô-sè無畏無憂bû-uì bû-iu願化孤舟任飄流guān huà koo-tsiu jīm phiau-liû---孤雪愁霜任悠悠koo-suat tshiû-song jīm iu-iu歲月怎添幾分愁suè-gua̍t tsuánn thiam kí-hun tshiû未曾失去bī-tsan sit--khì怎能真正會擁有tsuánn lîng tsin-tsiànn ē ióng-iú笑江湖誰堪鼇首tshiò kang-ôo suî kham ngôo-siú紅塵中山河依舊hông-tîn tiong san-hô i-kiū煙雨匆匆ian-ú tshong-tshong天長地久thian-tn̂g tē-kiú便做孤舟任飄流piān tsuè koo-tsiu jīm phiau-liû------------------------------------------→
風不休景悠悠枯葉殘燈人依舊垂楊柳幾分愁回首往事已難收洛陽樓蔽月休湖光雲影染衣袖一壺酒寫春秋紅塵過客無人留笑豪情不解溫柔負平生一劍不朽自在遨遊踏遍千山又何求嘆武林群雄聚首奪天下功成名就人間何世無畏無憂願化孤舟任飄流孤雪愁霜任悠悠歲月怎添幾分愁未曾失去怎能真正會擁有笑江湖誰堪鼇首紅塵中山河依舊煙雨匆匆天長地久便做孤舟任飄流
hong put-hiukíng iu-iukoo-ia̍p tsân-ting jîn i-kiūsuî iông-liúkí-hun tshiûhuê-siú óng-sū í lân siuLo̍k-iâng lâupè gua̍t hiuôo-kong hûn-iánn jiám i-siùtsi̍t-ôo tsiúsiá tshun tshiuhông-tîn kuè-kheh bô-lâng liûtshiàu hô-tsîng put-kái un-jiûhū pîng-sing it kiàm put-hiútsū-tsāi ngôo-iûta̍h phiàn tshian-san iū hô-kiûthàn bú-lîm kûn-hiông tsū-siútua̍t thian-hā kong sîng bîng tsiūjîn-kan hô-sèbû-uì bû-iuguān huà koo-tsiu jīm phiau-liûkoo-suat tshiû-song jīm iu-iusuè-gua̍t tsuánn thiam kí-hun tshiûbī-tsan sit--khìtsuánn lîng tsin-tsiànn ē ióng-iútshiò kang-ôo suî kham ngôo-siúhông-tîn tiong san-hô i-kiūian-ú tshong-tshongthian-tn̂g tē-kiúpiān tsuè koo-tsiu jīm phiau-liû