21533/《跋筊》Pua̍h-kiáu洪文斌Âng Bûn-pin------------------------------------------痴情最無聊tshi-tsîng tsuè bô-liâu啊~真愛最難消ah~ tsin-ài tsuè lân siau一生的緣份it-sing ê iân-hūn歹預料pháinn ī-liāu緣已盡iân í tsīn情未了tsîng bī-liáu感情當做kám-tsîng tòng-tsuè一場跋筊tsi̍t-tiûnn pua̍h-kiáu贏的時陣iânn ê sî-tsūn心逍遙sim siau-iâu輸的時陣su ê sî-tsūn像孤鳥tshiūnn koo-tsiáu踮在世間tiàm-tsāi sè-kan茫茫渺渺bông-bông-biáu-biáu袂明瞭buē bîng-liâu袂明瞭buē bîng-liâu想啊想袂曉siūnn--ah siūnn buē-hiáu人生啊人生jîn-sing--ah jîn-sing為何予愛情來攪擾uī-hô hōo ài-tsîng lâi kiáu-jiáu感情路若敧曲kám-tsîng lōo nā khi-khiau想予開siūnn hōo khui免人刁bián lâng tiau乾脆放掉gāncuì pàng-tiāu隨風飄suî hong phiau------------------------------------------→
痴情最無聊啊~真愛最難消一生的緣份歹預料緣已盡情未了感情當做一場跋筊贏的時陣心逍遙輸的時陣像孤鳥踮在世間茫茫渺渺袂明瞭袂明瞭想啊想袂曉人生啊人生為何予愛情來攪擾感情路若敧曲想予開免人刁乾脆放掉隨風飄
tshi-tsîng tsuè bô-liâuah tsin-ài tsuè lân siauit-sing ê iân-hūnpháinn ī-liāuiân í tsīntsîng bī-liáukám-tsîng tòng-tsuètsi̍t-tiûnn pua̍h-kiáuiânn ê sî-tsūnsim siau-iâusu ê sî-tsūntshiūnn koo-tsiáutiàm-tsāi sè-kanbông-bông-biáu-biáubuē bîng-liâubuē bîng-liâusiūnn--ah siūnn buē-hiáujîn-sing--ah jîn-singuī-hô hōo ài-tsîng lâi kiáu-jiáukám-tsîng lōo nā khi-khiausiūnn hōo khuibián lâng tiaugāncuì pàng-tiāusuî hong phiau