21383/《空心》Khang-sim郭碁Kueh Kî (郭獎Kueh Tsióng，郭之儀Kueh Tsi-gî)------------------------------------------我的妻guá ê tshe我的囝兒guá ê kiánn-jî恁攏佗位去lín lóng tó-uī khì-門後的鎖匙mn̂g-āu ê só-sî變成孤單難相對piàn-sîng koo-tuann lân sio-tuì開門的人khui-mn̂g ê lâng已經毋是你í-king m̄-sī lí一跤深情的手指tsi̍t-kha tshim-tsîng ê tshiú-tsí敢是分開才無去kám-sī hun-khui tsiah bô--khì你講是消瘦lí kóng sī siau-sán驚落去kiann lak--khì囥踮身邊khǹg tiàm sin-pinn洗著你的衫sé tio̍h lí ê sann看無你的影khuànn-bô lí ê iánn叫阮怎樣來認命kiò gún tsuánn-iūnn lâi jīn-miā假使風吹khá-sú hong-tshue牽線咧飛khan-suànn teh pue我嘛甘輸贏guá mā kam-su-iânn海水會焦hái-tsuí ē ta石頭會爛tsio̍h-thâu ē nuā阮的感情袂變卦gún ê kám-tsîng buē piàn-kuà人的心肝lâng ê sim-kuann若是孤單nā-sī koo-tuann怎樣閣蹛tsuánn-iūnn koh tuà------------------------------------------→
我的妻我的囝兒恁攏佗位去門後的鎖匙變成孤單難相對開門的人已經毋是你一跤深情的手指敢是分開才無去你講是消瘦驚落去囥踮身邊洗著你的衫看無你的影叫阮怎樣來認命假使風吹牽線咧飛我嘛甘輸贏海水會焦石頭會爛阮的感情袂變卦人的心肝若是孤單怎樣閣蹛
guá ê tsheguá ê kiánn-jîlín lóng tó-uī khìmn̂g-āu ê só-sîpiàn-sîng koo-tuann lân sio-tuìkhui-mn̂g ê lângí-king m̄-sī lítsi̍t-kha tshim-tsîng ê tshiú-tsíkám-sī hun-khui tsiah bô--khìlí kóng sī siau-sánkiann lak--khìkhǹg tiàm sin-pinnsé tio̍h lí ê sannkhuànn-bô lí ê iánnkiò gún tsuánn-iūnn lâi jīn-miākhá-sú hong-tshuekhan-suànn teh pueguá mā kam-su-iânnhái-tsuí ē tatsio̍h-thâu ē nuāgún ê kám-tsîng buē piàn-kuàlâng ê sim-kuannnā-sī koo-tuanntsuánn-iūnn koh tuà