21191/《起家》Khí-ke王中平Ông Tiong-pîng------------------------------------------用雙手挺起來的家iōng siang-tshiú thánn--khí-lâi ê ke偌濟酸甜苦澀guā-tsuē sng-tinn khóo-siap猶蹛佇咱心底iáu tuà tī lán sim-té夢想有偌大bāng-sióng ū guā tuā咱的愛lán ê ài就一定有偌濟tiō it-tīng ū guā-tsuē 咱總是認真咧過lán tsóng-sī jīn-tsin teh kuè嘛著用心體會mā tio̍h iōng-sim thé-huē為囝兒佮序細uī kiánn-jî kah sī-sè迒過人生的考驗hānn kuè jîn-sing ê khó-giām才相信幸福是咱的tsiah siong-sìn hīng-hok sī lán ê 有的苦ū-ê khóo會回甘ē huê-kam有的疼ū-ê thiànn會閣來過ē koh lâi--kuè有的愛ū-ê ài需要時間來見證su-iàu sî-kan lâi kiàn-tsìng真心的美麗tsin-sim ê bí-lē 綴著夢想tuè tio̍h bāng-sióng四界去飛sì-kè khì pue感謝你kám-siā lí嘛無怨慼mā bô uàn-tsheh幸福的枝hīng-hok ê ki圓滿的月uân-buán ê gue̍h佇咱的門口埕tī lán ê mn̂g-kháu-tiânn結果開花kiat kó khui hue------------------------------------------→
用雙手挺起來的家偌濟酸甜苦澀猶蹛佇咱心底夢想有偌大咱的愛就一定有偌濟咱總是認真咧過嘛著用心體會為囝兒佮序細迒過人生的考驗才相信幸福是咱的有的苦會回甘有的疼會閣來過有的愛需要時間來見證真心的美麗綴著夢想四界去飛感謝你嘛無怨慼幸福的枝圓滿的月佇咱的門口埕結果開花
iōng siang-tshiú thánn--khí-lâi ê keguā-tsuē sng-tinn khóo-siapiáu tuà tī lán sim-tébāng-sióng ū guā tuālán ê àitiō it-tīng ū guā-tsuēlán tsóng-sī jīn-tsin teh kuèmā tio̍h iōng-sim thé-huēuī kiánn-jî kah sī-sèhānn kuè jîn-sing ê khó-giāmtsiah siong-sìn hīng-hok sī lán êū-ê khóoē huê-kamū-ê thiànnē koh lâi--kuèū-ê àisu-iàu sî-kan lâi kiàn-tsìngtsin-sim ê bí-lētuè tio̍h bāng-sióngsì-kè khì puekám-siā límā bô uàn-tshehhīng-hok ê kiuân-buán ê gue̍htī lán ê mn̂g-kháu-tiânnkiat kó khui hue