20376/《毋願叫出的名》M̄-guān Kiò-tshut ê Miâ陳思安Tân Su-an------------------------------------------斑芝紅花pan-tsi âng-hue吹落滿地tshue lo̍h muá-tē阮知影gún tsai-iánn這是秋意傳的話tse sī tshiu-ì thuân ê uē這款的花tsit khuán ê hue怎樣陪霜風月tsuánn-iūnn puê sng-hong gue̍h親像苦勸咱的愛tshin-tshiūnn khóo-khǹg lán ê ài純純仔過sûn-sûn-á kuè蹧躂人tsau-that lâng毋免遮澈底m̄-bián tsiah thiat-té阮知影gún tsai-iánn捏絚是兩人的罪tēnn ân sī nn̄g-lâng ê tsuē移情的愛î-tsîng ê ài喚不回huàn put-huê賰無底tshun bô té予過袂去的坎hōo kuè buē-khì ê khám疼一回thiànn tsi̍t-huê無情的話bô-tsîng ê uē愈喝愈清醒jú huah jú tshing-tshénn目屎愈吼ba̍k-sái jú háu心愈歹過sim jú pháinn-kuè原來阮毋願叫出的名guân-lâi gún m̄-guān kiò-tshut ê miâ踮心內tiàm sim-lāi等挽回tán bán-huê------------------------------------------→
斑芝紅花吹落滿地阮知影這是秋意傳的話這款的花怎樣陪霜風月親像苦勸咱的愛純純仔過蹧躂人毋免遮澈底阮知影捏絚是兩人的罪移情的愛喚不回賰無底予過袂去的坎疼一回無情的話愈喝愈清醒目屎愈吼心愈歹過原來阮毋願叫出的名踮心內等挽回
pan-tsi âng-huetshue lo̍h muá-tēgún tsai-iánntse sī tshiu-ì thuân ê uētsit khuán ê huetsuánn-iūnn puê sng-hong gue̍htshin-tshiūnn khóo-khǹg lán ê àisûn-sûn-á kuètsau-that lângm̄-bián tsiah thiat-tégún tsai-iánntēnn ân sī nn̄g-lâng ê tsuēî-tsîng ê àihuàn put-huêtshun bô téhōo kuè buē-khì ê khámthiànn tsi̍t-huêbô-tsîng ê uējú huah jú tshing-tshénnba̍k-sái jú háusim jú pháinn-kuèguân-lâi gún m̄-guān kiò-tshut ê miâtiàm sim-lāitán bán-huê