20034/《拖閣再拖》Thua Koh-tsài Thua陳亞蘭Tân A-lân------------------------------------------無火的路燈bô hué ê lōo-ting為何失去光明uī-hô sit-khì kong-bîng莫非是風雨太無情bo̍k-hui sī hong-hōo thài bô-tsîng等待到三更tán-thāi kah sann-kinn閣半暝後koh puànn-mî āu天色已經烏規爿thinn-sik í-king oo kui-pîng雨水叫門的聲hōo-tsuí kiò-mn̂g ê siann鼻頭酸酸的聲phīnn-thâu sng-sng ê siann突然間tu̍t-jiân king我也攏無心情guá iā lóng bô-sim-tsiânn敲一通電話khau tsi̍t-thong tiān-uē飯閣來煮過pn̄g koh lâi tsú--kuè繼續佮你做伙kè-sio̍k kah lí tsò-hué兩人的心nn̄g-lâng ê sim已經拖閣再拖í-king thua koh-tsài thua親像海邊的砂tshin-tshiūnn hái-pinn ê sua緊早慢會散kín-tsá-bān ē suànn為何欲咒誓uī-hô beh tsiù-tsuā一生攏黏相倚it-sing lóng liâm sio-uá兩人的心nn̄g-lâng ê sim袂當拖閣再拖buē-tàng thua koh-tsài thua等你等到會寒tán lí tán-kah ē kuânn今夜的我kim-iā ê guá傷心無人伴siong-sim bô-lâng phuānn我佮你斷了這條線guá kah lí tn̄g liáu tsit tiâu suànn------------------------------------------→
無火的路燈為何失去光明莫非是風雨太無情等待到三更閣半暝後天色已經烏規爿雨水叫門的聲鼻頭酸酸的聲突然間我也攏無心情敲一通電話飯閣來煮過繼續佮你做伙兩人的心已經拖閣再拖親像海邊的砂緊早慢會散為何欲咒誓一生攏黏相倚兩人的心袂當拖閣再拖等你等到會寒今夜的我傷心無人伴我佮你斷了這條線
bô hué ê lōo-tinguī-hô sit-khì kong-bîngbo̍k-hui sī hong-hōo thài bô-tsîngtán-thāi kah sann-kinnkoh puànn-mî āuthinn-sik í-king oo kui-pînghōo-tsuí kiò-mn̂g ê siannphīnn-thâu sng-sng ê sianntu̍t-jiân kingguá iā lóng bô-sim-tsiânnkhau tsi̍t-thong tiān-uēpn̄g koh lâi tsú--kuèkè-sio̍k kah lí tsò-huénn̄g-lâng ê simí-king thua koh-tsài thuatshin-tshiūnn hái-pinn ê suakín-tsá-bān ē suànnuī-hô beh tsiù-tsuāit-sing lóng liâm sio-uánn̄g-lâng ê simbuē-tàng thua koh-tsài thuatán lí tán-kah ē kuânnkim-iā ê guásiong-sim bô-lâng phuānnguá kah lí tn̄g liáu tsit tiâu suànn