19274/《春宵吟》Tshun-siau Gîm雪蘭Suat-lân------------------------------------------南國春天時lâm-kok tshun-thinn sî草花當青tsháu-hue tng tshinn我在雨後月光暝guá tsāi ú āu ge̍h-kng mî無意中看見bô-ì-tiong khuànn-kìnn花園百花正當開hue-hn̂g pah-hue tsiànn tng khui尾蝶成雙對bé-ia̍h sîng-sang-tuì飛來又飛去pe-lâi iū pe-khì怎樣咱著分東西tsánn-iūnn lán tio̍h hun tang-sai怨嘆在心內uàn-thàn tsāi sim-lāi夜半露水滴iā-puàn lōo-tsuí tih百花芳味pah-hue phang-bī我在春天更深時guá tsāi tshun-thinn kinn tshim sî無意中聽見bô-ì-tiong thiann-kìnn琵琶彈出斷腸詩gî-pê tuânn tshut tuān-tn̂g-si哀韻入阮耳ai-ūn ji̍p gún hīnn予阮心頭酸hōo gún sim-thâu sng一暝感覺兩暝長tsi̍t-mî kám-kak nn̄g-mî tn̂g孤獨等天光koo-to̍k tán thinn kng------------------------------------------→
南國春天時草花當青我在雨後月光暝無意中看見花園百花正當開尾蝶成雙對飛來又飛去怎樣咱著分東西怨嘆在心內夜半露水滴百花芳味我在春天更深時無意中聽見琵琶彈出斷腸詩哀韻入阮耳予阮心頭酸一暝感覺兩暝長孤獨等天光
lâm-kok tshun-thinn sîtsháu-hue tng tshinnguá tsāi ú āu ge̍h-kng mîbô-ì-tiong khuànn-kìnnhue-hn̂g pah-hue tsiànn tng khuibé-ia̍h sîng-sang-tuìpe-lâi iū pe-khìtsánn-iūnn lán tio̍h hun tang-saiuàn-thàn tsāi sim-lāiiā-puàn lōo-tsuí tihpah-hue phang-bīguá tsāi tshun-thinn kinn tshim sîbô-ì-tiong thiann-kìnngî-pê tuânn tshut tuān-tn̂g-siai-ūn ji̍p gún hīnnhōo gún sim-thâu sngtsi̍t-mî kám-kak nn̄g-mî tn̂gkoo-to̍k tán thinn kng