《一領新娘衫》Tsi̍t-niá Sin-niû-sann 張秀卿 Tiunn Siù-khing ------------------------------------------ 踮黃昏街路 tiàm hông-hun ke-lōo 無人問我一人 bô-lâng mn̄g guá tsi̍t-lâng 行來行去 kiânn lâi kiânn khì 看玻璃窗內的新娘衫 khuànn po-lê-thang lāi ê sin-niû-sann 毋知按怎講起 m̄-tsai án-tsuánn kóng-khí 踮茫茫情海 tiàm bâng-bâng tsîng-hái 像我這款 tshiūnn guá tsit khuán 敢愛敢恨的人 kánn ài kánn hūn ê lâng 攏等到真正受傷害 lóng tán kah tsin-tsiànn siū siong-hāi 才知放袂落的 tsiah tsai pàng buē lo̍h--ê 竟然是我 kìng-jiân sī guá 我到底愛你啥物 guá tàu-té ài lí siánn-mih 抑是我已經習慣有你 ia̍h-sī guá í-king si̍p-kuàn ū lí 無你在身邊的時 bô lí tsāi sin-pinn ê sî 規个人失去主意 kui-ê lâng sit-khì tsú-ì 你到底嫌我啥物 lí tàu-té hiâm guá siánn-mih 抑是你心內 ia̍h-sī lí sim-lāi 已經有伊 í-king ū i 彼一領新娘衫 hit tsi̍t-niá sin-niû-sann 穿的是我 tshīng--ê sī guá 抑是伊 ia̍h-sī i ------------------------------------------ →
踮黃昏街路 無人問我一人 行來行去 看玻璃窗內的新娘衫 毋知按怎講起 踮茫茫情海 像我這款 敢愛敢恨的人 攏等到真正受傷害 才知放袂落的 竟然是我 我到底愛你啥物 抑是我已經習慣有你 無你在身邊的時 規个人失去主意 你到底嫌我啥物 抑是你心內 已經有伊 彼一領新娘衫 穿的是我 抑是伊
tiàm hông-hun ke-lōo bô-lâng mn̄g guá tsi̍t-lâng kiânn lâi kiânn khì khuànn po-lê-thang lāi ê sin-niû-sann m̄-tsai án-tsuánn kóng-khí tiàm bâng-bâng tsîng-hái tshiūnn guá tsit khuán kánn ài kánn hūn ê lâng lóng tán kah tsin-tsiànn siū siong-hāi tsiah tsai pàng buē lo̍h--ê kìng-jiân sī guá guá tàu-té ài lí siánn-mih ia̍h-sī guá í-king si̍p-kuàn ū lí bô lí tsāi sin-pinn ê sî kui-ê lâng sit-khì tsú-ì lí tàu-té hiâm guá siánn-mih ia̍h-sī lí sim-lāi í-king ū i hit tsi̍t-niá sin-niû-sann tshīng--ê sī guá ia̍h-sī i