19128/《莫問我》Mài Mn̄g Guá倖妏Hīng-bûn------------------------------------------雖然心碎sui-jiân sim tshuì猶原清醒iu-guân tshing-tshínn又閣滴落傷心淚iū-koh tih-lo̍h siong-sim luī哪知愛你無了時ná tsai ài lí bô-liáu-sî何苦咧hô-khóo--leh情綿綿tsîng mî-mî再留戀tsài liû-luân無意義bô ì-gī你的良心lí ê liông-sim到底在哪裡tàu-té tsāi ná-lí夢中叫著bāng-tiong kiò tio̍h別人的名字pa̍t-lâng ê miâ-jī啊~枉費阮用性命ah~ óng-huì gún iōng sìnn-miā真心來對待你tsin-sim lâi tuì-thāi lí寂寞也慣勢tsi̍k-bo̍k iā kuàn-sì心疼也麻痺sim thiànn iā bâ-pì提出勇氣the̍h tshut ióng-khì放手來離開pàng-tshiú lâi lī-khui莫問我mài mn̄g guá莫問我mài mn̄g guá欲行佗位去beh kiânn tó-uī khì------------------------------------------→
雖然心碎猶原清醒又閣滴落傷心淚哪知愛你無了時何苦咧情綿綿再留戀無意義你的良心到底在哪裡夢中叫著別人的名字啊~枉費阮用性命真心來對待你寂寞也慣勢心疼也麻痺提出勇氣放手來離開莫問我莫問我欲行佗位去
sui-jiân sim tshuìiu-guân tshing-tshínniū-koh tih-lo̍h siong-sim luīná tsai ài lí bô-liáu-sîhô-khóo--lehtsîng mî-mîtsài liû-luânbô ì-gīlí ê liông-simtàu-té tsāi ná-líbāng-tiong kiò tio̍hpa̍t-lâng ê miâ-jīah óng-huì gún iōng sìnn-miātsin-sim lâi tuì-thāi lítsi̍k-bo̍k iā kuàn-sìsim thiànn iā bâ-pìthe̍h tshut ióng-khìpàng-tshiú lâi lī-khuimài mn̄g guámài mn̄g guábeh kiânn tó-uī khì