18475/《四百年的臺灣人》Sì-pah-nî ê Tâi-uân-lâng王明哲 Ông Bîng-tiat------------------------------------------四百年的臺灣人sì-pah-nî ê Tâi-uân-lâng毋捌予人疼痛m̄-bat hōo-lâng thiànn-thàng咱攏無主權lán lóng bô tsú-khuân永遠袂大漢íng-uán buē tuā-hàn害著囝孫遮悽慘hāi-tio̍h kiánn-sun tsiah tshinn-tshám四百年的臺灣人sì-pah-nî ê Tâi-uân-lâng歷盡風霜苦慘li̍k-tsīn hong-song khóo-tshám麻醉靈魂bâ-tsuì lîng-hûn充滿烏暗tshiong-buán oo-àm親像迷失的孤帆tshin-tshiūnn bê-sit ê koo-phâng臺灣人Tâi-uân-lâng臺灣人Tâi-uân-lâng何時船隻會入港hô-sî tsûn-tsiah ē ji̍p-káng四百年的臺灣人sì-pah-nî ê Tâi-uân-lâng毋捌家己做主人m̄-bat ka-kī tsuè tsú-lâng海風無情hái-hong bô-tsîng波浪不斷pho-lōng put-tuān叫阮怎樣再回航kiò gún tsuánn-iūnn tsài huê-hâng---咱愛拍拚lán ài phah-piànn毋免驚惶m̄-bián kiann-hiânn留予囝孫好名聲lâu hōo kiánn-sun hó miâ-siann咱愛拍拚lán ài phah-piànn毋免驚惶m̄-bián kiann-hiânn留予囝孫好名聲lâu hōo kiánn-sun hó miâ-siann------------------------------------------→
四百年的臺灣人毋捌予人疼痛咱攏無主權永遠袂大漢害著囝孫遮悽慘四百年的臺灣人歷盡風霜苦慘麻醉靈魂充滿烏暗親像迷失的孤帆臺灣人臺灣人何時船隻會入港四百年的臺灣人毋捌家己做主人海風無情波浪不斷叫阮怎樣再回航咱愛拍拚毋免驚惶留予囝孫好名聲咱愛拍拚毋免驚惶留予囝孫好名聲
sì-pah-nî ê Tâi-uân-lângm̄-bat hōo-lâng thiànn-thànglán lóng bô tsú-khuâníng-uán buē tuā-hànhāi-tio̍h kiánn-sun tsiah tshinn-tshámsì-pah-nî ê Tâi-uân-lângli̍k-tsīn hong-song khóo-tshámbâ-tsuì lîng-hûntshiong-buán oo-àmtshin-tshiūnn bê-sit ê koo-phângTâi-uân-lângTâi-uân-lânghô-sî tsûn-tsiah ē ji̍p-kángsì-pah-nî ê Tâi-uân-lângm̄-bat ka-kī tsuè tsú-lânghái-hong bô-tsîngpho-lōng put-tuānkiò gún tsuánn-iūnn tsài huê-hânglán ài phah-piànnm̄-bián kiann-hiânnlâu hōo kiánn-sun hó miâ-siannlán ài phah-piànnm̄-bián kiann-hiânnlâu hōo kiánn-sun hó miâ-siann