18172/《風雨暝》Hong-hōo Mê 洪榮宏Âng Îng-hông ------------------------------------------ 夜 iā 為啥物遮爾長 uī-siánn-mih tsiah-nī tn̂g 風 hong 為啥物一直吹 uī-siánn-mih it-ti̍t tshue 雨 hōo 潑入窗內 phuah ji̍p thang-lāi 心畏寒 sim uì-kuânn 想起著 siūnn-khí tio̍h 過去彼段情 kuè-khì hit tuānn tsîng 心鬱悶 sim ut-būn 心酸酸 sim sng-sng 情到喝扯 tsîng kàu huah tshé 才袂夯枷 tsiah buē giâ-kê 毋免講相欠債 m̄-bián kóng sio-khiàm-tsè 愛若是無法度透尾 ài nā-sī bô-huat-tōo thàu-bé 情話就毋免講遐濟 tsîng-uē tiō m̄-bián kóng hiah tsuē 有緣無份的彼段情 ū-iân bô-hūn ê hit tuānn tsîng 就留予風雨暝 tiō lâu hōo hong-ú mê --- 夜 iā 為啥物遮爾長 uī-siánn-mih tsiah-nī tn̂g 風 hong 猶原是一直吹 iu-guân sī it-ti̍t tshue 雨 hōo 潑入窗內 phuah ji̍p thang-lāi 心頭煩 sim-thâu huân ------------------------------------------ →
為啥物遮爾長 為啥物一直吹 潑入窗內 心畏寒 想起著 過去彼段情 心鬱悶 心酸酸 情到喝扯 才袂夯枷 毋免講相欠債 愛若是無法度透尾 情話就毋免講遐濟 有緣無份的彼段情 就留予風雨暝 為啥物遮爾長 猶原是一直吹 潑入窗內 心頭煩
uī-siánn-mih tsiah-nī tn̂g uī-siánn-mih it-ti̍t tshue phuah ji̍p thang-lāi sim uì-kuânn siūnn-khí tio̍h kuè-khì hit tuānn tsîng sim ut-būn sim sng-sng tsîng kàu huah tshé tsiah buē giâ-kê m̄-bián kóng sio-khiàm-tsè ài nā-sī bô-huat-tōo thàu-bé tsîng-uē tiō m̄-bián kóng hiah tsuē ū-iân bô-hūn ê hit tuānn tsîng tiō lâu hōo hong-ú mê uī-siánn-mih tsiah-nī tn̂g iu-guân sī it-ti̍t tshue phuah ji̍p thang-lāi sim-thâu huân