18172/《風雨暝》Hong-hōo Mê洪榮宏Âng Îng-hông------------------------------------------夜iā為啥物遮爾長uī-siánn-mih tsiah-nī tn̂g風hong為啥物一直吹uī-siánn-mih it-ti̍t tshue雨hōo潑入窗內phuah ji̍p thang-lāi心畏寒sim uì-kuânn想起著siūnn-khí tio̍h過去彼段情kuè-khì hit tuānn tsîng心鬱悶sim ut-būn心酸酸sim sng-sng情到喝扯tsîng kàu huah tshé才袂夯枷tsiah buē giâ-kê毋免講相欠債m̄-bián kóng sio-khiàm-tsè愛若是無法度透尾ài nā-sī bô-huat-tōo thàu-bé情話就毋免講遐濟tsîng-uē tiō m̄-bián kóng hiah tsuē有緣無份的彼段情ū-iân bô-hūn ê hit tuānn tsîng就留予風雨暝tiō lâu hōo hong-ú mê---夜iā為啥物遮爾長uī-siánn-mih tsiah-nī tn̂g風hong猶原是一直吹iu-guân sī it-ti̍t tshue雨hōo潑入窗內phuah ji̍p thang-lāi心頭煩sim-thâu huân------------------------------------------→
為啥物遮爾長為啥物一直吹潑入窗內心畏寒想起著過去彼段情心鬱悶心酸酸情到喝扯才袂夯枷毋免講相欠債愛若是無法度透尾情話就毋免講遐濟有緣無份的彼段情就留予風雨暝為啥物遮爾長猶原是一直吹潑入窗內心頭煩
uī-siánn-mih tsiah-nī tn̂guī-siánn-mih it-ti̍t tshuephuah ji̍p thang-lāisim uì-kuânnsiūnn-khí tio̍hkuè-khì hit tuānn tsîngsim ut-būnsim sng-sngtsîng kàu huah tshétsiah buē giâ-kêm̄-bián kóng sio-khiàm-tsèài nā-sī bô-huat-tōo thàu-bétsîng-uē tiō m̄-bián kóng hiah tsuēū-iân bô-hūn ê hit tuānn tsîngtiō lâu hōo hong-ú mêuī-siánn-mih tsiah-nī tn̂giu-guân sī it-ti̍t tshuephuah ji̍p thang-lāisim-thâu huân