18127/《佗位》Tó-uī 林姍Lîm San ------------------------------------------ 雨聲滴答落起 hōo-siann tih-tah lo̍h khí 透著微微月光 thàu-tio̍h bî-bî gue̍h-kng 相思無了時 siunn-si bô-liáu-sî 彼張窗仔邊的舊相片 hit tiunn thang-á-pinn ê kū siòng-phìnn 記著偌濟相思 kì tio̍h guā-tsuē siunn-si 毋敢掀開 m̄-kánn hian--khui 真心的我 tsin-sim ê guá 藏佇佗位去 tshàng tī tó-uī khì 真心的你 tsin-sim ê lí 愈來愈遠 jú-lâi-jú hn̄g 猶原是唯一 iu-guân sī uî-it 愛著你 ài-tio̍h lí 煞感覺苦澀的心 suah kám-kak khóo-siap ê sim 因為你拍毋見 in-uī lí phàng-kìnn 所有快樂 sóo-ū khuài-lo̍k 已經袂記 í-king buē-kì 為著你 uī-tio̍h lí 也甘願放棄我一生 iā kam-guān hòng-khì guá it-sing 毋敢交出的真意 m̄-kánn kau--tshut ê tsin-ì 我的心 guá ê sim 綴著你來離開 tuè tio̍h lí lâi lī-khui 煞毋知啊 suah m̄-tsai--ah 欲寄佇佗位 beh kià tī tó-uī ------------------------------------------ →
雨聲滴答落起 透著微微月光 相思無了時 彼張窗仔邊的舊相片 記著偌濟相思 毋敢掀開 真心的我 藏佇佗位去 真心的你 愈來愈遠 猶原是唯一 愛著你 煞感覺苦澀的心 因為你拍毋見 所有快樂 已經袂記 為著你 也甘願放棄我一生 毋敢交出的真意 我的心 綴著你來離開 煞毋知啊 欲寄佇佗位
hōo-siann tih-tah lo̍h khí thàu-tio̍h bî-bî gue̍h-kng siunn-si bô-liáu-sî hit tiunn thang-á-pinn ê kū siòng-phìnn kì tio̍h guā-tsuē siunn-si m̄-kánn hian--khui tsin-sim ê guá tshàng tī tó-uī khì tsin-sim ê lí jú-lâi-jú hn̄g iu-guân sī uî-it ài-tio̍h lí suah kám-kak khóo-siap ê sim in-uī lí phàng-kìnn sóo-ū khuài-lo̍k í-king buē-kì uī-tio̍h lí iā kam-guān hòng-khì guá it-sing m̄-kánn kau--tshut ê tsin-ì guá ê sim tuè tio̍h lí lâi lī-khui suah m̄-tsai--ah beh kià tī tó-uī