18127/《佗位》Tó-uī林姍Lîm San------------------------------------------雨聲滴答落起hōo-siann tih-tah lo̍h khí透著微微月光thàu-tio̍h bî-bî gue̍h-kng相思無了時siunn-si bô-liáu-sî彼張窗仔邊的舊相片hit tiunn thang-á-pinn ê kū siòng-phìnn記著偌濟相思kì tio̍h guā-tsuē siunn-si毋敢掀開m̄-kánn hian--khui真心的我tsin-sim ê guá藏佇佗位去tshàng tī tó-uī khì真心的你tsin-sim ê lí愈來愈遠jú-lâi-jú hn̄g猶原是唯一iu-guân sī uî-it愛著你ài-tio̍h lí煞感覺苦澀的心suah kám-kak khóo-siap ê sim因為你拍毋見in-uī lí phàng-kìnn所有快樂sóo-ū khuài-lo̍k已經袂記í-king buē-kì為著你uī-tio̍h lí也甘願放棄我一生iā kam-guān hòng-khì guá it-sing毋敢交出的真意m̄-kánn kau--tshut ê tsin-ì我的心guá ê sim綴著你來離開tuè tio̍h lí lâi lī-khui煞毋知啊suah m̄-tsai--ah欲寄佇佗位beh kià tī tó-uī------------------------------------------→
雨聲滴答落起透著微微月光相思無了時彼張窗仔邊的舊相片記著偌濟相思毋敢掀開真心的我藏佇佗位去真心的你愈來愈遠猶原是唯一愛著你煞感覺苦澀的心因為你拍毋見所有快樂已經袂記為著你也甘願放棄我一生毋敢交出的真意我的心綴著你來離開煞毋知啊欲寄佇佗位
hōo-siann tih-tah lo̍h khíthàu-tio̍h bî-bî gue̍h-kngsiunn-si bô-liáu-sîhit tiunn thang-á-pinn ê kū siòng-phìnnkì tio̍h guā-tsuē siunn-sim̄-kánn hian--khuitsin-sim ê guátshàng tī tó-uī khìtsin-sim ê líjú-lâi-jú hn̄giu-guân sī uî-itài-tio̍h lísuah kám-kak khóo-siap ê simin-uī lí phàng-kìnnsóo-ū khuài-lo̍kí-king buē-kìuī-tio̍h líiā kam-guān hòng-khì guá it-singm̄-kánn kau--tshut ê tsin-ìguá ê simtuè tio̍h lí lâi lī-khuisuah m̄-tsai--ahbeh kià tī tó-uī