17984/《依依難捨》I-i Lân-siá詹曼鈴Tsiam Bān-lîng------------------------------------------黃昏天邊hông-hun thinn-pinn染著彩霞jiám tio̍h tshái-hâ鳥隻雙雙tsiáu-tsiah siang-siang飛過樹林pue kuè tshiū-nâ佮你牽一台跤踏車kah lí khan tsi̍t-tâi kha-ta̍h-tshia行在這條kiânn tsāi tī tsit tiâu金色的海岸kim-sik ê hái-huānn行過的跤印kiânn--kuè ê kha-ìn攏猶未焦lóng iáu-buē ta天色已經thinn-sik í-king漸漸變晏tsiām-tsiām piàn uànn你咱的背影lí lán ê puē-iánn相疊相倚sio-tha̍h sio-uá拖長消失在地平線thua tn̂g siau-sit tsāi tē-pîng-suànn佮你依依難捨kah lí i-i lân-siá月光照踮佇山gue̍h-kng tsiò tiàm-tī suann親像為山tshin-tshiūnn uī suann穿一領衫tshīng tsi̍t-niá sann踮在月色之下tiàm-tsāi gue̍h-sik tsi-hā你咱永遠做伴lí lán íng-uán tsuè-phuānn手牽手做陣來行tshiú khan-tshiú tsuè-tīn lâi kiânn佮你依依難捨kah lí i-i lân-siá海水溫柔的聲hái-tsuí un-jiû ê siann一波一波tsi̍t-pho-tsi̍t-pho印出咱的影ìn tshut lán ê iánn這爿天星已滿tsit pîng thinn-tshinn í muá月娘偷偷咧看gue̍h-niû thau-thau teh khuànn佮你用眼神kah lí iōng gán-sîn交換愛的感覺kau-uānn ài ê kám-kak------------------------------------------→
黃昏天邊染著彩霞鳥隻雙雙飛過樹林佮你牽一台跤踏車行在這條金色的海岸行過的跤印攏猶未焦天色已經漸漸變晏你咱的背影相疊相倚拖長消失在地平線佮你依依難捨月光照踮佇山親像為山穿一領衫踮在月色之下你咱永遠做伴手牽手做陣來行佮你依依難捨海水溫柔的聲一波一波印出咱的影這爿天星已滿月娘偷偷咧看佮你用眼神交換愛的感覺
hông-hun thinn-pinnjiám tio̍h tshái-hâtsiáu-tsiah siang-siangpue kuè tshiū-nâkah lí khan tsi̍t-tâi kha-ta̍h-tshiakiânn tsāi tī tsit tiâukim-sik ê hái-huānnkiânn--kuè ê kha-ìnlóng iáu-buē tathinn-sik í-kingtsiām-tsiām piàn uànnlí lán ê puē-iánnsio-tha̍h sio-uáthua tn̂g siau-sit tsāi tē-pîng-suànnkah lí i-i lân-siágue̍h-kng tsiò tiàm-tī suanntshin-tshiūnn uī suanntshīng tsi̍t-niá sanntiàm-tsāi gue̍h-sik tsi-hālí lán íng-uán tsuè-phuānntshiú khan-tshiú tsuè-tīn lâi kiânnkah lí i-i lân-siáhái-tsuí un-jiû ê sianntsi̍t-pho-tsi̍t-phoìn tshut lán ê iánntsit pîng thinn-tshinn í muágue̍h-niû thau-thau teh khuànnkah lí iōng gán-sînkau-uānn ài ê kám-kak