17965/《月娘笑阮戇》Gue̍h-niû Tshiò Gún Gōng王建傑Ông Kiàn-kia̍t------------------------------------------等你規暝tán lí kui-mî猶原看無著你iu-guân khuànn-bô tio̍h lí問家己mn̄g ka-kī敢著再堅持kám tio̍h tsài kian-tshî滿腹的相思muá-pak ê siunn-si毋知欲寄佗去m̄-tsai beh kià toh khì敢講這段情kám-kóng tsit tuānn tsîng到遮應該放棄kàu tsia ing-kai hòng-khì毋敢越頭m̄-kánn ua̍t-thâu敢是你咧叫阮kám-sī lí teh kiò gún抑是阮ia̍h-sī gún思念太過頭su-liām thài kuè-thâu青春早已老tshing-tshun tsá í lāu相思閣較厚siunn-si koh-khah kāu無言相對bû-giân siong-tuì只有目屎tsí-ū ba̍k-sái一直流it-ti̍t lâu只有風tsí-ū hong遮濟年綴阮tsiah tsuē nî tuè gún四界走傱sì-kè tsáu-tsông這條路tsit tiâu lōo一个人tsi̍t-ê-lâng行了太辛苦kiânn-liáu thài sin-khóo夜夜夢中有你iā-iā bāng-tiong ū lí聽阮將心事講thiann gún tsiong sim-sū kóng夢醒了後bāng-tshínn liáu-āu只有月娘笑阮戇tsí-ū gue̍h-niû tshiò gún gōng------------------------------------------→
等你規暝猶原看無著你問家己敢著再堅持滿腹的相思毋知欲寄佗去敢講這段情到遮應該放棄毋敢越頭敢是你咧叫阮抑是阮思念太過頭青春早已老相思閣較厚無言相對只有目屎一直流只有風遮濟年綴阮四界走傱這條路一个人行了太辛苦夜夜夢中有你聽阮將心事講夢醒了後只有月娘笑阮戇
tán lí kui-mîiu-guân khuànn-bô tio̍h límn̄g ka-kīkám tio̍h tsài kian-tshîmuá-pak ê siunn-sim̄-tsai beh kià toh khìkám-kóng tsit tuānn tsîngkàu tsia ing-kai hòng-khìm̄-kánn ua̍t-thâukám-sī lí teh kiò gúnia̍h-sī gúnsu-liām thài kuè-thâutshing-tshun tsá í lāusiunn-si koh-khah kāubû-giân siong-tuìtsí-ū ba̍k-sáiit-ti̍t lâutsí-ū hongtsiah tsuē nî tuè gúnsì-kè tsáu-tsôngtsit tiâu lōotsi̍t-ê-lângkiânn-liáu thài sin-khóoiā-iā bāng-tiong ū líthiann gún tsiong sim-sū kóngbāng-tshínn liáu-āutsí-ū gue̍h-niû tshiò gún gōng