17712/《望夫石》Bāng-hu-tsio̍h 廖婉君Liāu Uán-kun ------------------------------------------ 七美海邊 Tshit-bí hái-pinn 分離的跤印 hun-lî ê kha-ìn 海風透出 hái-hong thàu-tshut 思念的酸冷味 su-liām ê sng-líng bī 伸手將沙頂的 tshun-tshiú tsiong sua-tíng ê 幸福兩字 hīng-hok nn̄g-jī 抹予平 buah hōo pînn 隨海湧 suî hái-íng 將情意留佇過去 tsiong tsîng-ì lâu tī kuè-khì 深情求天 tshim-tsîng kiû thinn 緣未盡 iân bī-tsīn 難捨的心意 lân-siá ê sim-ì 心內千迴 sim-lāi tshian-huê 大聲喝 tuā-siann huah 你莫離開 lí mài lī-khui 咱相遇相愛 lán siong-gū siong-ài 變成鴛鴦飛離枝 piàn-sîng uan-iunn pue lî-ki 愛人啊愛人 ài-jîn--ah ài-jîn 遠遠看著你 hn̄g-hn̄g khuànn tio̍h lí 望夫石頂 bāng-hu-tsio̍h tíng 我的淚已流袂止 guá ê luī í lâu buē-tsí ------------------------------------------ →
七美海邊 分離的跤印 海風透出 思念的酸冷味 伸手將沙頂的 幸福兩字 抹予平 隨海湧 將情意留佇過去 深情求天 緣未盡 難捨的心意 心內千迴 大聲喝 你莫離開 咱相遇相愛 變成鴛鴦飛離枝 愛人啊愛人 遠遠看著你 望夫石頂 我的淚已流袂止
Tshit-bí hái-pinn hun-lî ê kha-ìn hái-hong thàu-tshut su-liām ê sng-líng bī tshun-tshiú tsiong sua-tíng ê hīng-hok nn̄g-jī buah hōo pînn suî hái-íng tsiong tsîng-ì lâu tī kuè-khì tshim-tsîng kiû thinn iân bī-tsīn lân-siá ê sim-ì sim-lāi tshian-huê tuā-siann huah lí mài lī-khui lán siong-gū siong-ài piàn-sîng uan-iunn pue lî-ki ài-jîn--ah ài-jîn hn̄g-hn̄g khuànn tio̍h lí bāng-hu-tsio̍h tíng guá ê luī í lâu buē-tsí