17613/《黃昏的彩霞》Hông-hun ê Tshái-hâ林良歡Lîm Liông-huan------------------------------------------夢啊夢著伊bāng--ah bāng-tio̍h i緣投也好額iân-tâu iā hó-gia̍h伊的痴情i ê tshi-tsîng敢真正無影會按怎kám tsin-tsiànn bô-iánn ē án-tsuánn有伴抑無伴ū phuānn ia̍h bô phuānn好歹攏有差hó-pháinn lóng ū tsha春風伴阮tshun-hong phuānn gún哎喲啦aih-ioh-lah為伊消瘦落肉uī i siau-sán-lo̍h-bah情夢望一半tsîng-bāng bāng tsi̍t-puànn半燒半冷對待我puànn-sio puànn-líng tuì-thāi guá拖拖又沙沙thua-thua iū sua-sua愛的琴聲空心彈ài ê khîm-siann khang-sim tuânn啥人疼惜我siánn-lâng thiànn-sioh guá莫非寂寞是阮的名bo̍k-hui tsi̍k-bo̍k sī gún ê miâ如今陪伴我jû-kim puê-phuānn guá猶原是孤單iu-guân sī koo-tuann緣份為何無地看iân-hūn uī-hô bô-tè khuànn隔重山抑紗keh tîng suann ia̍h se胭脂點予伊辣ian-tsi tiám hōo i lua̍h規櫥滿滿的新衫kui-tû muá-muá ê sin-sann雖然安平sui-jiân An-pîng猶原有彩霞iu-guân ū tshái-hâ------------------------------------------→
夢啊夢著伊緣投也好額伊的痴情敢真正無影會按怎有伴抑無伴好歹攏有差春風伴阮哎喲啦為伊消瘦落肉情夢望一半半燒半冷對待我拖拖又沙沙愛的琴聲空心彈啥人疼惜我莫非寂寞是阮的名如今陪伴我猶原是孤單緣份為何無地看隔重山抑紗胭脂點予伊辣規櫥滿滿的新衫雖然安平猶原有彩霞
bāng--ah bāng-tio̍h iiân-tâu iā hó-gia̍hi ê tshi-tsîngkám tsin-tsiànn bô-iánn ē án-tsuánnū phuānn ia̍h bô phuānnhó-pháinn lóng ū tshatshun-hong phuānn gúnaih-ioh-lahuī i siau-sán-lo̍h-bahtsîng-bāng bāng tsi̍t-puànnpuànn-sio puànn-líng tuì-thāi guáthua-thua iū sua-suaài ê khîm-siann khang-sim tuânnsiánn-lâng thiànn-sioh guábo̍k-hui tsi̍k-bo̍k sī gún ê miâjû-kim puê-phuānn guáiu-guân sī koo-tuanniân-hūn uī-hô bô-tè khuànnkeh tîng suann ia̍h seian-tsi tiám hōo i lua̍hkui-tû muá-muá ê sin-sannsui-jiân An-pîngiu-guân ū tshái-hâ