17478/《素蘭》Sòo-lân 王俊傑Ông Tsùn-kia̍t ------------------------------------------ 你講彼時 lí kóng hit-sî 曷毋知半項 ia̍h m̄-tsai puànn-hāng 就佮伊入洞房 tiō kah i ji̍p tōng-pâng 一工過一工 tsi̍t-kang kuè tsi̍t-kang 變做那來那雜唸 piàn-tsuè ná-lâi-ná tsa̍p-liām 肩胛頭那來那重 king-kah-thâu ná-lâi-ná tāng 嘛那來那𠢕操煩 mā ná-lâi-ná gâu tshau-huân 伊講少年時的你 i kóng siàu-liân-sî ê lí 嘛無簡單 mā bô kán-tan 是庄仔內 sī tsng-á-lāi 彼个上媠的素蘭 hit ê siōng suí ê Sòo-lân 一冬一冬 tsi̍t-tang tsi̍t-tang 過一冬 kuè tsi̍t-tang 伊那老 i ná lāu 看你那毋甘 khuànn lí ná m̄-kam 青春欲繼續 tshing-tshun beh kè-sio̍k 眠夢也繼續 bîn-bāng iā kè-sio̍k 繼續感情的思慕 kè-sio̍k kám-tsîng ê su-bōo 希望欲繼續 hi-bāng beh kè-sio̍k 失落也繼續 sit-lo̍h iā kè-sio̍k 那行那看的跤步 ná kiânn ná khuànn ê kha-pōo 煩惱咧繼續 huân-ló leh kè-sio̍k 日子也繼續 ji̍t-tsí iā kè-sio̍k 有時無心 ū-sî bô-sim 有時刁意故 ū-sî thiau-ì-kòo 時間咧繼續 sî-kan leh kè-sio̍k 故事也繼續 kòo-sū iā kè-sio̍k 按怎才算是 án-tsuánn tsiah sǹg-sī 最好的結局 tsuè hó ê kiat-kio̍k 門口埕 mn̂g-kháu-tiânn 掃袂完的塗沙 sàu buē-uân ê thôo-sua 那掃那講古 ná sàu ná kóng-kóo 踮佇埕尾的茄苳 tiàm tī tiânn-bué ê ka-tang 伊那發 i ná huat 那發 ná huat 葉那茂 hio̍h ná ām 青春咧繼續 tshing-tshun leh kè-sio̍k 眠夢也繼續 bîn-bāng iā kè-sio̍k 繼續感情的思慕 kè-sio̍k kám-tsîng ê su-bōo 希望咧繼續 hi-bāng leh kè-sio̍k 失落也繼續 sit-lo̍h iā kè-sio̍k 那行那看的跤步 ná kiânn ná khuànn ê kha-pōo 煩惱咧繼續 huân-ló leh kè-sio̍k 日子也繼續 ji̍t-tsí iā kè-sio̍k 有時無心 ū-sî bô-sim 有時刁意故 ū-sî thiau-ì-kòo 時間咧繼續 sî-kan leh kè-sio̍k 故事也繼續 kòo-sū iā kè-sio̍k 按怎才算是 án-tsuánn tsiah sǹg-sī 最好的結局 tsuè hó ê kiat-kio̍k ------------------------------------------ →
你講彼時 曷毋知半項 就佮伊入洞房 一工過一工 變做那來那雜唸 肩胛頭那來那重 嘛那來那𠢕操煩 伊講少年時的你 嘛無簡單 是庄仔內 彼个上媠的素蘭 一冬一冬 過一冬 伊那老 看你那毋甘 青春欲繼續 眠夢也繼續 繼續感情的思慕 希望欲繼續 失落也繼續 那行那看的跤步 煩惱咧繼續 日子也繼續 有時無心 有時刁意故 時間咧繼續 故事也繼續 按怎才算是 最好的結局 門口埕 掃袂完的塗沙 那掃那講古 踮佇埕尾的茄苳 伊那發 那發 葉那茂 青春咧繼續 眠夢也繼續 繼續感情的思慕 希望咧繼續 失落也繼續 那行那看的跤步 煩惱咧繼續 日子也繼續 有時無心 有時刁意故 時間咧繼續 故事也繼續 按怎才算是 最好的結局
lí kóng hit-sî ia̍h m̄-tsai puànn-hāng tiō kah i ji̍p tōng-pâng tsi̍t-kang kuè tsi̍t-kang piàn-tsuè ná-lâi-ná tsa̍p-liām king-kah-thâu ná-lâi-ná tāng mā ná-lâi-ná gâu tshau-huân i kóng siàu-liân-sî ê lí mā bô kán-tan sī tsng-á-lāi hit ê siōng suí ê Sòo-lân tsi̍t-tang tsi̍t-tang kuè tsi̍t-tang i ná lāu khuànn lí ná m̄-kam tshing-tshun beh kè-sio̍k bîn-bāng iā kè-sio̍k kè-sio̍k kám-tsîng ê su-bōo hi-bāng beh kè-sio̍k sit-lo̍h iā kè-sio̍k ná kiânn ná khuànn ê kha-pōo huân-ló leh kè-sio̍k ji̍t-tsí iā kè-sio̍k ū-sî bô-sim ū-sî thiau-ì-kòo sî-kan leh kè-sio̍k kòo-sū iā kè-sio̍k án-tsuánn tsiah sǹg-sī tsuè hó ê kiat-kio̍k mn̂g-kháu-tiânn sàu buē-uân ê thôo-sua ná sàu ná kóng-kóo tiàm tī tiânn-bué ê ka-tang i ná huat ná huat hio̍h ná ām tshing-tshun leh kè-sio̍k bîn-bāng iā kè-sio̍k kè-sio̍k kám-tsîng ê su-bōo hi-bāng leh kè-sio̍k sit-lo̍h iā kè-sio̍k ná kiânn ná khuànn ê kha-pōo huân-ló leh kè-sio̍k ji̍t-tsí iā kè-sio̍k ū-sî bô-sim ū-sî thiau-ì-kòo sî-kan leh kè-sio̍k kòo-sū iā kè-sio̍k án-tsuánn tsiah sǹg-sī tsuè hó ê kiat-kio̍k