《天爸引𤆬阮的路》Thinn-pē Ín-tshuā Gún ê Lōo吳家鳳 Ngôo Ka-hōng遙遠的故鄉iâu-uán ê kòo-hiong親像對阮佇咧講tshin-tshiūnn tuì gún tī-leh kóng踮在他鄉流浪的人tiàm tsāi thann-hiong liû-lōng ê lâng你當時欲倒轉來lí tang-sî beh tò-tńg--lâi聽著一聲又一聲thiann-tio̍h tsi̍t siann iū tsi̍t siann叫著阮越頭的聲kiò-tio̍h gún ua̍t-thâu ê siann阮無人通安慰的心gún bô lâng thang an-uì ê sim足想欲綴伊行tsiok siūnn-beh tuè i kiânn---人的一生艱苦拍拚lâng ê it-sing kan-khóo phah-piànn毋知是為著啥m̄ tsai sī uī-tio̍h siánn勞苦過日付出一切lô-khóo kuè-ji̍t hù-tshut it-tshè敢是全為金錢佮出名kám sī tsuân uī kim-tsînn kah tshut-miâ---慈愛的天爸tsû-ài ê Thinn-pē引𤆬阮轉去的路ín-tshuā gún tńg--khì ê lōo遐有伊的愛佮看顧hia ū I ê ài kah khuànn-kòo予阮幸福滿足hōo gún hīng-hok buán-tsiok
遙遠的故鄉親像對阮佇咧講踮在他鄉流浪的人你當時欲倒轉來聽著一聲又一聲叫著阮越頭的聲阮無人通安慰的心足想欲綴伊行人的一生艱苦拍拚毋知是為著啥勞苦過日付出一切敢是全為金錢佮出名慈愛的天爸引𤆬阮轉去的路遐有伊的愛佮看顧予阮幸福滿足
iâu-uán ê kòo-hiongtshin-tshiūnn tuì gún tī-leh kóngtiàm tsāi thann-hiong liû-lōng ê lânglí tang-sî beh tò-tńg--lâithiann-tio̍h tsi̍t siann iū tsi̍t siannkiò-tio̍h gún ua̍t-thâu ê sianngún bô lâng thang an-uì ê simtsiok siūnn-beh tuè i kiânnlâng ê it-sing kan-khóo phah-piànnm̄ tsai sī uī-tio̍h siánnlô-khóo kuè-ji̍t hù-tshut it-tshèkám sī tsuân uī kim-tsînn kah tshut-miâtsû-ài ê Thinn-pēín-tshuā gún tńg--khì ê lōohia ū I ê ài kah khuànn-kòohōo gún hīng-hok buán-tsiok