17189/《夢醒猶原變成空》Bāng-tshínn Iu-guân Piàn-sîng Khang江清蓉Kang Tshing-iông------------------------------------------夢醒猶原變成空bāng-tshínn iu-guân piàn-sîng khang孤單敢講一世人koo-tuann kám-kóng tsi̍t-sì-lâng風吹日曝hong tshue ji̍t pha̍k無人通疼痛bô-lâng thang thiànn-thàng艱苦有啥人會知影kan-khóo ū siánn-lâng ē tsai-iánn夢醒猶原變成空bāng-tshínn iu-guân piàn-sîng khang真情敢講是騙人tsin-tsîng kám-kóng sī phiàn--lâng春天的花蕊tshun-thinn ê hue-luí開甲遮爾芳khui kah tsiah-nī phang為何偏偏我等無人uī-hô phian-phian guá tán-bô lâng阮毋知影gún m̄ tsai-iánn到底阮佇你的心肝tàu-té gún tī lí ê sim-kuann占的所在有偌大tsiàm ê sóo-tsāi ū guā tuā阮毋知影gún m̄ tsai-iánn一段感情tsi̍t-tuānn kám-tsîng哪會放袂煞ná ē pàng buē-suah害阮孤單徛佇遐hāi gún koo-tuann khiā tī hia------------------------------------------→
夢醒猶原變成空孤單敢講一世人風吹日曝無人通疼痛艱苦有啥人會知影夢醒猶原變成空真情敢講是騙人春天的花蕊開甲遮爾芳為何偏偏我等無人阮毋知影到底阮佇你的心肝占的所在有偌大阮毋知影一段感情哪會放袂煞害阮孤單徛佇遐
bāng-tshínn iu-guân piàn-sîng khangkoo-tuann kám-kóng tsi̍t-sì-lânghong tshue ji̍t pha̍kbô-lâng thang thiànn-thàngkan-khóo ū siánn-lâng ē tsai-iánnbāng-tshínn iu-guân piàn-sîng khangtsin-tsîng kám-kóng sī phiàn--lângtshun-thinn ê hue-luíkhui kah tsiah-nī phanguī-hô phian-phian guá tán-bô lânggún m̄ tsai-iánntàu-té gún tī lí ê sim-kuanntsiàm ê sóo-tsāi ū guā tuāgún m̄ tsai-iánntsi̍t-tuānn kám-tsîngná ē pàng buē-suahhāi gún koo-tuann khiā tī hia