17145/《掛念》Kuà-liām 王建傑Ông Kiàn-kia̍t ------------------------------------------ 爸爸一年一年老 pá-pah tsi̍t-nî tsi̍t-nî lāu 予阮看著真毋甘 hōo gún khuànn-tio̍h tsin m̄-kam 伊的手面已經開始皺 i ê tshiú-bīn í-king khai-sí jiâu 目睭一工一工無眼神 ba̍k-tsiu tsi̍t-kang-tsi̍t-kang bô gán-sîn 爸爸一年一年老 pá-pah tsi̍t-nî-tsi̍t-nî lāu 予阮想著目屎流 hōo gún siūnn-tio̍h ba̍k-sái lâu 伊的身體 i ê sin-thé 一工一工䆀 tsi̍t-kang-tsi̍t-kang bái 伊的一生 i ê it-sing 毋捌好命過 m̄-bat hó-miā--kuè 阮心肝 gún sim-kuann 一陣一陣疼 tsi̍t-tsūn-tsi̍t-tsūn thiànn 阮心情 gún sim-tsîng 一寸一寸亂 tsi̍t-tshùn-tsi̍t-tshùn luān 希望佮你 hi-bāng kah lí 永遠做伙 íng-uán tsò-hué 望爸爸會食百二 bāng pá-pah ē tsia̍h pah-jī ------------------------------------------ →
爸爸一年一年老 予阮看著真毋甘 伊的手面已經開始皺 目睭一工一工無眼神 爸爸一年一年老 予阮想著目屎流 伊的身體 一工一工䆀 伊的一生 毋捌好命過 阮心肝 一陣一陣疼 阮心情 一寸一寸亂 希望佮你 永遠做伙 望爸爸會食百二
pá-pah tsi̍t-nî tsi̍t-nî lāu hōo gún khuànn-tio̍h tsin m̄-kam i ê tshiú-bīn í-king khai-sí jiâu ba̍k-tsiu tsi̍t-kang-tsi̍t-kang bô gán-sîn pá-pah tsi̍t-nî-tsi̍t-nî lāu hōo gún siūnn-tio̍h ba̍k-sái lâu i ê sin-thé tsi̍t-kang-tsi̍t-kang bái i ê it-sing m̄-bat hó-miā--kuè gún sim-kuann tsi̍t-tsūn-tsi̍t-tsūn thiànn gún sim-tsîng tsi̍t-tshùn-tsi̍t-tshùn luān hi-bāng kah lí íng-uán tsò-hué bāng pá-pah ē tsia̍h pah-jī