17114/《女人心》Lú-Jîn Sim安苡葳An Í-ui------------------------------------------昨暝的雨tsa-mî ê hōo有你的笑容ū lí ê tshiò-iông愛著矣ài-tio̍h--ah青春來賭tshing-tshun lâi tóo微微的風bî-bî ê hong吹茫阮的路tshue bâng gún ê lōo愛過矣ài kuè--ah又閣如何iū-koh jû-hô女人的心lú-jîn ê sim誰通倚靠siáng thang uá-khò怪家己糊塗kuài ka-kī hôo-tôo這段感情tsit tuānn kám-tsîng漸漸放落tsiām-tsiām pàng--lo̍h時間是無聲的苦sî-kan sī bô-siann ê khóo我像斷線風吹guá tshiūnn tn̄g-suànn hong-tshue飛毋知路pue m̄-tsai lōo敢通望你來看顧kám thang bāng lí lâi khuànn-kòo---女人的心lú-jîn ê sim誰通倚靠siáng thang uá-khò怪家己糊塗kuài ka-kī hôo-tôo這段感情tsit tuānn kám-tsîng漸漸放落tsiām-tsiām pàng--lo̍h離開lī-khui行家己的路kiânn ka-kī ê lōo------------------------------------------→
昨暝的雨有你的笑容愛著矣青春來賭微微的風吹茫阮的路愛過矣又閣如何女人的心誰通倚靠怪家己糊塗這段感情漸漸放落時間是無聲的苦我像斷線風吹飛毋知路敢通望你來看顧女人的心誰通倚靠怪家己糊塗這段感情漸漸放落離開行家己的路
tsa-mî ê hōoū lí ê tshiò-iôngài-tio̍h--ahtshing-tshun lâi tóobî-bî ê hongtshue bâng gún ê lōoài kuè--ahiū-koh jû-hôlú-jîn ê simsiáng thang uá-khòkuài ka-kī hôo-tôotsit tuānn kám-tsîngtsiām-tsiām pàng--lo̍hsî-kan sī bô-siann ê khóoguá tshiūnn tn̄g-suànn hong-tshuepue m̄-tsai lōokám thang bāng lí lâi khuànn-kòolú-jîn ê simsiáng thang uá-khòkuài ka-kī hôo-tôotsit tuānn kám-tsîngtsiām-tsiām pàng--lo̍hlī-khuikiânn ka-kī ê lōo