17058/《問情》Mn̄g Tsîng江志美Kang Tsì-bí------------------------------------------問天問地mn̄g thinn mn̄g tē不如問自己put-jû mn̄g tsū-kí問情為啥物mn̄g tsîng uī-siánn-mih折磨咱的相思tsiat-buâ lán ê siunn-si問風為啥物mn̄g hong uī-siánn-mih吹散咱的情絲tshue-suànn lán ê tsîng-si愛一个人ài tsi̍t-ê lâng為何心疼攏袂止uī-hô sim thiànn lóng buē tsí緣份糾纏iân-hūn kiù-tînn才知青春tsiah tsai tshing-tshun原來無了時guân-lâi bô-liáu-sî愛佮恨ài kah hūn本來攏是厝邊pún-lâi lóng sī tshù-pinn夢若醒bāng nā tshínn鏡中人kiànn-tiong jîn兩爿白髮滄桑nn̄g-pîng pe̍h-huat tshong-song揣啥物tshuē siánn-mih夢袂醒bāng buē tshínn痴情人tshi-tsîng-lâng夜夜看天望月iā-iā khuànn thinn bāng gue̍h等啥物tán siánn-mih問天問地mn̄g thinn mn̄g tē不如問自己put-jû mn̄g tsū-kí------------------------------------------→
問天問地不如問自己問情為啥物折磨咱的相思問風為啥物吹散咱的情絲愛一个人為何心疼攏袂止緣份糾纏才知青春原來無了時愛佮恨本來攏是厝邊夢若醒鏡中人兩爿白髮滄桑揣啥物夢袂醒痴情人夜夜看天望月等啥物問天問地不如問自己
mn̄g thinn mn̄g tēput-jû mn̄g tsū-kímn̄g tsîng uī-siánn-mihtsiat-buâ lán ê siunn-simn̄g hong uī-siánn-mihtshue-suànn lán ê tsîng-siài tsi̍t-ê lânguī-hô sim thiànn lóng buē tsíiân-hūn kiù-tînntsiah tsai tshing-tshunguân-lâi bô-liáu-sîài kah hūnpún-lâi lóng sī tshù-pinnbāng nā tshínnkiànn-tiong jînnn̄g-pîng pe̍h-huat tshong-songtshuē siánn-mihbāng buē tshínntshi-tsîng-lângiā-iā khuànn thinn bāng gue̍htán siánn-mihmn̄g thinn mn̄g tēput-jû mn̄g tsū-kí