16991/《阿爸的白頭鬃》A-pah ê Pe̍h Thâu-tsang余天龍Î Thian-liông------------------------------------------冷風吹亂líng-hong tshue-luān阿爸的白頭鬃a-pah ê pe̍h thâu-tsang伊的面色i ê bīn-sik感覺真沉重kám-kak tsin tîm-tāng一生的青春it-sing ê tshing-tshun被命運戲弄phuē miā-ūn hì-lāng一生的期待it-sing ê kî-thāi像水流東tshiūnn tsuí lâu tang阿爸有咧講a-pah ū teh kóng冷暖世間líng-luán sè-kan怨天怨地uàn thinn uàn tē嘛無彩工mā bô-tshái-kang人生難免風雨淋jîn-sing lân-bián hong-hōo lâm應該做一个ing-kai tsuè tsi̍t-ê有智慧的人ū tì-huī ê lâng為著彼个夢uī-tio̍h hit ê bāng堅心毋放kian-sim m̄-pàng坎坎坷坷khám-khám-khia̍t-khia̍t揣著希望tshuē-tio̍h hi-bāng只要度過了寒冬tsí-iàu tōo kuè-liáu hân-tang總有一工tsóng ū-tsi̍t-kang做著命運的主人tsuè tio̍h miā-ūn ê tsú-lâng------------------------------------------→
冷風吹亂阿爸的白頭鬃伊的面色感覺真沉重一生的青春被命運戲弄一生的期待像水流東阿爸有咧講冷暖世間怨天怨地嘛無彩工人生難免風雨淋應該做一个有智慧的人為著彼个夢堅心毋放坎坎坷坷揣著希望只要度過了寒冬總有一工做著命運的主人
líng-hong tshue-luāna-pah ê pe̍h thâu-tsangi ê bīn-sikkám-kak tsin tîm-tāngit-sing ê tshing-tshunphuē miā-ūn hì-lāngit-sing ê kî-thāitshiūnn tsuí lâu tanga-pah ū teh kónglíng-luán sè-kanuàn thinn uàn tēmā bô-tshái-kangjîn-sing lân-bián hong-hōo lâming-kai tsuè tsi̍t-êū tì-huī ê lânguī-tio̍h hit ê bāngkian-sim m̄-pàngkhám-khám-khia̍t-khia̍ttshuē-tio̍h hi-bāngtsí-iàu tōo kuè-liáu hân-tangtsóng ū-tsi̍t-kangtsuè tio̍h miā-ūn ê tsú-lâng