16878/《茫茫純情夢》Bâng-bâng Sûn-tsîng Bāng鄔兆邦Oo Tiāu-pang(郭健一Kueh Kiàn-it)蕭玉芬Siau Gio̍k-hun------------------------------------------男)茫茫的飄零bâng-bâng ê phiau-lîng苦澀的感受khóo-siap ê kám-siū已經滿是傷痕的雙手í-king muá-sī siong-hûn ê siang-tshiú女)揣一个所在tshuē tsi̍t-ê sóo-tsāi有你靠岸的理由ū lí khò-huānn ê lí-iû心內的夢sim-lāi ê bāng啥人通接受siánn-lâng thang tsiap-siū男)海風知阮hái-hong tsai gún為何憂愁uī-hô iu-tshiû女)海鳥知阮hái-tsiáu tsai gún心悶的目睭sim-būn ê ba̍k-tsiu男)愛情ài-tsîng阮猶有啥物要求gún iáu-ū siánn-mih iau-kiû女)過去的夢kuè-khì ê bāng從今以後毋敢想tsiông-kim í-āu m̄-kánn siūnn女)放予去pàng hōo khì看予開khuànn hōo khui寂寞夜月光暝tsi̍k-bo̍k iā ge̍h-kng mî男)淒涼船螺聲tshe-liâng tsûn-lê siann又響起iū hiáng-khí------------------------------------------→
茫茫的飄零苦澀的感受已經滿是傷痕的雙手揣一个所在有你靠岸的理由心內的夢啥人通接受海風知阮為何憂愁海鳥知阮心悶的目睭愛情阮猶有啥物要求過去的夢從今以後毋敢想放予去看予開寂寞夜月光暝淒涼船螺聲又響起
bâng-bâng ê phiau-lîngkhóo-siap ê kám-siūí-king muá-sī siong-hûn ê siang-tshiútshuē tsi̍t-ê sóo-tsāiū lí khò-huānn ê lí-iûsim-lāi ê bāngsiánn-lâng thang tsiap-siūhái-hong tsai gúnuī-hô iu-tshiûhái-tsiáu tsai gúnsim-būn ê ba̍k-tsiuài-tsînggún iáu-ū siánn-mih iau-kiûkuè-khì ê bāngtsiông-kim í-āu m̄-kánn siūnnpàng hōo khìkhuànn hōo khuitsi̍k-bo̍k iā ge̍h-kng mîtshe-liâng tsûn-lê sianniū hiáng-khí