16758/《心咧落雪》Sim Teh Lo̍h-seh于台煙Î Tâi-ian------------------------------------------天哪會遮爾冷thinn ná ē tsiah-nī líng敢講知影阮的心情kám-kóng tsai-iánn gún ê sim-tsîng已經親像雪í-king tshin-tshiūnn seh冷甲完全攏無感情líng kah uân-tsuân lóng bô kám-tsîng 雨哪會落袂停hōo ná ē lo̍h buē-thîng敢講了解阮的目屎kám-kóng liáu-kái gún ê ba̍k-sái已經親像溪í-king tshin-tshiūnn khe流對大海彼一爿lâu tuì tuā-hái hit tsi̍t-pîng 阮的悲哀gún ê pi-ai你哪攏毋知lí ná lóng m̄-tsai阮的艱苦gún ê kan-khóo你攏袂了解lí lóng buē liáu-kái敢講咱的愛kám-kóng lán ê ài已經無感覺í-king bô kám-kak敢講咱的情kám-kóng lán ê tsîng已經分東西í-king hun tang-sai 天猶原遮爾冷thinn iu-guân tsiah-nī líng雨猶原落袂停hōo iu-guân lo̍h buē-thîng阮的心gún ê sim已經咧落雪í-king teh lo̍h-seh阮的目屎gún ê ba̍k-sái已經結做冰í-king kiat-tsuè ping------------------------------------------→
天哪會遮爾冷敢講知影阮的心情已經親像雪冷甲完全攏無感情雨哪會落袂停敢講了解阮的目屎已經親像溪流對大海彼一爿阮的悲哀你哪攏毋知阮的艱苦你攏袂了解敢講咱的愛已經無感覺敢講咱的情已經分東西天猶原遮爾冷雨猶原落袂停阮的心已經咧落雪阮的目屎已經結做冰
thinn ná ē tsiah-nī língkám-kóng tsai-iánn gún ê sim-tsîngí-king tshin-tshiūnn sehlíng kah uân-tsuân lóng bô kám-tsînghōo ná ē lo̍h buē-thîngkám-kóng liáu-kái gún ê ba̍k-sáií-king tshin-tshiūnn khelâu tuì tuā-hái hit tsi̍t-pînggún ê pi-ailí ná lóng m̄-tsaigún ê kan-khóolí lóng buē liáu-káikám-kóng lán ê àií-king bô kám-kakkám-kóng lán ê tsîngí-king hun tang-saithinn iu-guân tsiah-nī línghōo iu-guân lo̍h buē-thînggún ê simí-king teh lo̍h-sehgún ê ba̍k-sáií-king kiat-tsuè ping