14707/《無情的夢》Bô-tsîng ê Bāng 方瑞娥Png Suī-ngôo ------------------------------------------ 想起無緣心纏綿 siūnn-khí bô-iân sim tînn-mî 心內浮出彼當年 sim-lāi phû-tshut hit-tong-nî 攑頭靜靜來想起 gia̍h-thâu tsīng-tsīng lâi siūnn-khí 掠袂著你的心理 lia̍h buē-tio̍h lí ê sim-lí 心情親像 sim-tsîng tshin-tshiūnn 天頂的天星 thinn-tíng ê thinn-tshinn 閃爍又稀微 siám-sih iū hi-bî 無緣的愛已經過去 bô-iân ê ài í-king kuè--khì 予我傷悲 hōo guá siong-pi 想起無情將阮放 siūnn-khí bô-tsîng tsiong gún pàng 因為是你有別人 in-uī sī lí ū pa̍t-lâng 阮的純情受戲弄 gún ê sûn-tsîng-siū hì-lāng 不應該遏斷花欉 put ing-kai at-tn̄g hue-tsâng 無情傷害 bô-tsîng siong-hāi 放阮孤一人 pàng gún koo tsi̍t-lâng 予我心沉重 hōo guá sim tîm-tāng 加添怨嘆 ka-thiam uàn-thàn 月也陰暗 gue̍h iā im-àm 無情的夢 bô-tsîng ê bāng ------------------------------------------ →
想起無緣心纏綿 心內浮出彼當年 攑頭靜靜來想起 掠袂著你的心理 心情親像 天頂的天星 閃爍又稀微 無緣的愛已經過去 予我傷悲 想起無情將阮放 因為是你有別人 阮的純情受戲弄 不應該遏斷花欉 無情傷害 放阮孤一人 予我心沉重 加添怨嘆 月也陰暗 無情的夢
siūnn-khí bô-iân sim tînn-mî sim-lāi phû-tshut hit-tong-nî gia̍h-thâu tsīng-tsīng lâi siūnn-khí lia̍h buē-tio̍h lí ê sim-lí sim-tsîng tshin-tshiūnn thinn-tíng ê thinn-tshinn siám-sih iū hi-bî bô-iân ê ài í-king kuè--khì hōo guá siong-pi siūnn-khí bô-tsîng tsiong gún pàng in-uī sī lí ū pa̍t-lâng gún ê sûn-tsîng-siū hì-lāng put ing-kai at-tn̄g hue-tsâng bô-tsîng siong-hāi pàng gún koo tsi̍t-lâng hōo guá sim tîm-tāng ka-thiam uàn-thàn gue̍h iā im-àm bô-tsîng ê bāng