14039/《雨淋孤單》Hōo Lâm Koo-tuann王江發Ông Kang-huat------------------------------------------佮你分開kah lí hun-khui踮在寒冷的深夜tiàm-tsāi hân-líng ê tshim-iā窗外風雨聲thang-guā hong-hōo siann刺激阮的心肝tshì-kik gún ê sim-kuann雨聲滴滴答答hōo-siann tih-tih-tah-tah藏著無情的跤步聲tshàng tio̍h bô-tsîng ê kha-pōo siann予我聽甲hōo guá thiann kah心肝搐搐疼sim-kuann tiuh-tiuh thiànn 毋捌遮心疼m̄-bat tsiah sim thiànn毋捌欲哭無聲m̄-bat beh khàu bô-siann眼中的淚gán-tiong ê luī藏著雨水tshàng tio̍h hōo-tsuí流落塗跤lâu lo̍h thôo-kha 看你khuànn lí漸漸消失形影tsiām-tsiām siau-sit hîng-iánn攏無越頭lóng bô ua̍t-thâu看一擺我khuànn tsi̍t-pái guá忍心放我jím-sim pàng guá予風吹雨淋孤單hōo hong tshue hōo lâm koo-tuann------------------------------------------→
佮你分開踮在寒冷的深夜窗外風雨聲刺激阮的心肝雨聲滴滴答答藏著無情的跤步聲予我聽甲心肝搐搐疼毋捌遮心疼毋捌欲哭無聲眼中的淚藏著雨水流落塗跤看你漸漸消失形影攏無越頭看一擺我忍心放我予風吹雨淋孤單
kah lí hun-khuitiàm-tsāi hân-líng ê tshim-iāthang-guā hong-hōo sianntshì-kik gún ê sim-kuannhōo-siann tih-tih-tah-tahtshàng tio̍h bô-tsîng ê kha-pōo siannhōo guá thiann kahsim-kuann tiuh-tiuh thiànnm̄-bat tsiah sim thiànnm̄-bat beh khàu bô-sianngán-tiong ê luītshàng tio̍h hōo-tsuílâu lo̍h thôo-khakhuànn lítsiām-tsiām siau-sit hîng-iánnlóng bô ua̍t-thâukhuànn tsi̍t-pái guájím-sim pàng guáhōo hong tshue hōo lâm koo-tuann