13594/《無聲的女人》Bô-siann ê Lú-jîn劉晨Lau Sîn------------------------------------------夜半雨水iā-puànn hōo-tsuí有偌寒ū guā kuânn東風刺骨tang-hong tshì-kut貼心疼tah sim thiànn三更悠悠又天光sann-kinn iu-iu iū thinn kng為何總是來牽掛uī-hô tsóng-sī lâi khian-kuà等啊等tán--ah tán閣望了望koh bāng liáu bāng月娘問阮為著啥ge̍h-niû mn̄g gún uī-tio̍h siánn嘆啊嘆thàn--ah thàn又問了問iū mn̄g liáu mn̄g春風輕送明月夜tshun-hong khin sàng bîng-gue̍h iā毋是我無聲m̄-sī guá bô-siann因為阮in-uī gún心甘情願綴你行sim kam tsîng guān tuè lí kiânn毋是我袂疼m̄-sī guá buē thiànn因為阮in-uī gún無怨無尤將情瞞bô-uàn bô-iû tsiong tsîng muâ看你的背影khuànn lí ê puē-iánn女人等待的心情lú-jîn tán-thāi ê sim-tsîng是宿命sī siok-miā送你的心情sàng lí ê sim-tsiânn看你離開的瀟灑khuànn lí lī-khui ê siau-sá你敢知影lí kám tsai-iánn------------------------------------------→
夜半雨水有偌寒東風刺骨貼心疼三更悠悠又天光為何總是來牽掛等啊等閣望了望月娘問阮為著啥嘆啊嘆又問了問春風輕送明月夜毋是我無聲因為阮心甘情願綴你行毋是我袂疼因為阮無怨無尤將情瞞看你的背影女人等待的心情是宿命送你的心情看你離開的瀟灑你敢知影
iā-puànn hōo-tsuíū guā kuânntang-hong tshì-kuttah sim thiànnsann-kinn iu-iu iū thinn knguī-hô tsóng-sī lâi khian-kuàtán--ah tánkoh bāng liáu bāngge̍h-niû mn̄g gún uī-tio̍h siánnthàn--ah thàniū mn̄g liáu mn̄gtshun-hong khin sàng bîng-gue̍h iām̄-sī guá bô-siannin-uī gúnsim kam tsîng guān tuè lí kiânnm̄-sī guá buē thiànnin-uī gúnbô-uàn bô-iû tsiong tsîng muâkhuànn lí ê puē-iánnlú-jîn tán-thāi ê sim-tsîngsī siok-miāsàng lí ê sim-tsiânnkhuànn lí lī-khui ê siau-sálí kám tsai-iánn