12854/《夢醒成空》Bāng Tshínn Sîng-khang施文彬Si Bûn-pin------------------------------------------冷風酸酸líng-hong sng-sng雺霧又起一陣bông-bū iū khí tsi̍t-tsūn路愈行愈遠lōo jú kiânn jú hn̄g暗淡路燈àm-tām lōo-ting親像心情憂悶tshin-tshiūnn sim-tsîng iu-būn怎樣治療傷痕tsuánn-iūnn tī-liâu siong-hûn你總是lí tsóng-sī予我希望hōo guá hi-bāng到最後kàu tsuè-āu變成一場空piàn-sîng tsi̍t-tiûnn khang夢醒成空bāng tshínn sîng-khang阮猶原gún iu-guân愛你一人ài lí tsi̍t-lâng是你予阮目箍紅sī lí hōo gún ba̍k-khoo âng夢醒成空bāng tshínn sîng-khang這一切tse it-tshè已經太慢í-king thài bān是你變成無情人sī lí piàn-sîng bô-tsîng-lâng月色光光gue̍h-sik kng-kng心疼又起一陣sim-thiànn iū khí tsi̍t-tsūn等無人來問tán-bô lâng lâi mn̄g耽誤青春tam-gōo tshing-tshun心頭猶原苦悶sim-thâu iu-guân khóo-būn才知是咱無緣份tsiah tsai sī lán bô iân-hūn------------------------------------------→
冷風酸酸雺霧又起一陣路愈行愈遠暗淡路燈親像心情憂悶怎樣治療傷痕你總是予我希望到最後變成一場空夢醒成空阮猶原愛你一人是你予阮目箍紅夢醒成空這一切已經太慢是你變成無情人月色光光心疼又起一陣等無人來問耽誤青春心頭猶原苦悶才知是咱無緣份
líng-hong sng-sngbông-bū iū khí tsi̍t-tsūnlōo jú kiânn jú hn̄gàm-tām lōo-tingtshin-tshiūnn sim-tsîng iu-būntsuánn-iūnn tī-liâu siong-hûnlí tsóng-sīhōo guá hi-bāngkàu tsuè-āupiàn-sîng tsi̍t-tiûnn khangbāng tshínn sîng-khanggún iu-guânài lí tsi̍t-lângsī lí hōo gún ba̍k-khoo ângbāng tshínn sîng-khangtse it-tshèí-king thài bānsī lí piàn-sîng bô-tsîng-lânggue̍h-sik kng-kngsim-thiànn iū khí tsi̍t-tsūntán-bô lâng lâi mn̄gtam-gōo tshing-tshunsim-thâu iu-guân khóo-būntsiah tsai sī lán bô iân-hūn